Kvöldstund

"Ertu tilbúin?" Hvíslar hann í eyrað á mér. Hann stendur þétt fyrir aftan mig. Ég finn hitann frá líkama hans á naktri húð minni. Það tekur mig smá tíma að átta mig á spurningunni. Hann heldur á hálsólinni upp við hálsinn á mér og bíður eftir svari frá mér. Um leið og hann festir ólina á mig er ég undirgefin honum, búin að gefa mig hans vald og hann má gera það sem honum þóknast við mig.
"Já" hvísla ég til baka. Ég er tilbúin, þetta er það sem ég þrái, ég vil gefa mig honum alla og algjörlega.
"Gott" svarar hann og festir ólina á mig. Ólin situr þétt á hálsinum á mér og minnir mig stöðugt á stöðu mína gagnvart honum.
Hendur hans strjúka yfir axlirnar mínar, niður á brjóstin og leika við geirvörturnar sem taka við sér um leið. Ég styn lágt og nýt þess að finna hann leika við líkama minn og hvernig hann vekur hann til lífsins. Hann kyssir mig á öxlina og ég heyri hann ganga í burtu. Ég stend kyrr í sömu sporum og bíð hans. Stuttu seinna kemur hann til baka með ólar sem hann festir utan um úlnliðina á mér. Hann festir hendurnar saman fyrir aftan bak og leiðir mig út úr svefnherberginu og inn í stofu. Hann skipar mér að setjast klofvega á stól fyrir framan tölvuna hans. Ég geri orðalaust eins og mér er sagt. Stóllinn er öfugur og ég hefði verið með stólbakið í fanginu væru hendurnar á mér ekki bundnar fyrir aftan bak. Hann finnur annan stól og sest þétt fyrir aftan mig. Ég finn hitann af líkama hans og nálægð hans við mig.
"Ég vil sýna þér klámmynd" segir hann og teygir sig utanum mig til að kveikja á myndinni. Hendur hans eru hlýjar og nýt þess að vera svona nálægt honum. Á skjánum birtist kona og karlar í allskonar kynferðislegum leikjum. Hendur hans leita uppi brjóstin mín og fara að gæla við þau.
Það eitt að horfa á klám æsir mig mikið, það að hann sé líka að gæla við brjóstin á mér æsir mig enn meira. Af og til kyssir hann mig á öxlina og nartar í mig. Við þessi atlot hans á ég virkilega erfitt með að halda athyglinni á því sem er að gerast á skjánum. Við snertingu hans er húðin orðin ofurnæm og rafmögnuð. Snerting hans, þó svo hún sé örlítil, vekur sterk viðbrögð í píku minni og ég get ekkert gert til að svala lostanum.
Hendur mínar eru bundnar saman á milli okkar. Hann lagar sig til í sætinu og ég finn lim hans upp við mig. Ég leita hann uppi með höndum. Varlega strík ég eftir limnum og skoða hann með fingrunum í gegnum buxurnar sem hann er enn í. Limurinn er vel harður og mig langar að finna betur fyrir honum. Ég fer að losa um buxurnar hans eins og ég get.
“Ég skal hjálpa þér” segir hann allt í einu og stendur upp. Þegar hann sest aftur er hann kominn úr fötunum. Hann tekur utanum mig og ég nýt þess að finna nakta húð hans við mína. Hendurnar mínar finna harðann liminn og taka honum fagnandi.
Það er ákveðin fróun fólgin í því að geta gælt við hann. Ég get þá einbeitt mér að því en ekki aðeins fundið lostann fara um mig og geta ekkert gert. Varlega tek ég utanum hann og finn að hann fyllir vel upp í lófann. Hann er heitur og mjúkur. Ég strýk liminn nokkrum sinnum upp og niður eftir bestu getu með hendurnar fastar saman. Hann andvarpar við eyrað á mér og við það fer sæluhrollur um mig. Ég halla höfðinu aftur að honum og nýt þess að sitja svona þétt upp við hann. Hendur hans gæla við brjóstin á mér, hendur mínar leika við lim hans, og undir þetta leika stunur leikaranna í klámmyndinni.

Hann hættir að gæla við brjóstin á mér og stendur upp og segir mér að gera slíkt hið sama. Hann tekur stólinn minn og sest aftur í sinn stól. Hann losar hendurnar á mér í sundur og segir mér að fara niður á hnéin og totta sig. Ég kem mér vel fyrir á milli lappa hans og virði liminn fyrir mér. Hann stendur sperrtur út í loftið og ósjálfrátt fæ ég vatn í munninn. Ég vil endilega sýna honum hvað í mér býr.
Ég tek blíðlega utanum harðann liminn og ber hann að vörum mér. Ég kyssi hann rétt á kónginn, sleiki hann svo allann og gæli við hann með tungunni áður en ég tek hann upp í mig. Ég vef vörunum utanum hann og máta hann í munni mér. Hann er góð munnfylli.
Ég prófa mig áfram á honum og kemst að því að ég get tekið hann allann upp í mig. Hægt fer ég að láta munn minn leika um hann. Tek hann næstum allan út úr mér, læt hann renna smá upp í mig, áður en ég tek hann næstum allan út af aftur, læt hann renna lengra eftir tungunni upp í mig í þetta skipti. Tek hann svo næstum allan út einusinni enn áður en ég leyfi honum að renna alla leið aftur í kok og fer að strokka hann með munninum í þéttum og taktföstum hreyfingum. Stuna berst mér til eyrna og ég veit að ég stend mig vel við atlotin. Ég finn hendur grípa í hár mitt og hann stýrir mér á limnum eins og hann vill að ég totti sig. Ég gef eftir og leyfi honum að stýra mér á limnum sínum. Hreyfingarnar verða hraðari og ákveðnari þangað til hann þrýstir sér alveg ofaní kok á mér og ég finn brundinn spýtast upp í munninn á mér. Ég má ekki kyngja honum, en kemst ekki hjá því, þar sem hann sprautar nánast ofaní kokið á mér.
Ég held áfram að totta hann letilega með munninn hálf fullan af vökvanum úr honum þangað til hann segir mér að hætta. Ég lýt upp til hans, nokkuð ánægð með sjálfa mig og brosi til hans. Hann brosir á móti og horfir á mig góða stund. Ég get ekkert sagt, þar sem ég er með munninn fullan. Ég býð eftir því að hann segi mér hvað ég eigi að gera við brundinn úr honum en honum virðist ekkert liggja á. “Ertu nokkuð búin að kyngja?” spyr hann mig svo. Ég hristi hausinn. 

“Dugleg stelpa” segir hann þá. “Þú mátt kyngja núna”. Ég kyngi því sem ekki fór beint ofaní maga. 

Ég kúri mig upp hann og hann klappar mér smá á kollinn. Síðan segir hann mér að standa upp. Hann leiðir mig frá tölvunni og stillir mér upp fyrir framan sófaborðið. Hann segir mér að halla mér fram á borðið sem ég geri. Ég fæ einn skell á rassinn áður en ég heyri hann ganga í burtu. 

Þegar hann kemur aftur fer hann að gæla við mig. Hann stríkur yfir þurfandi píkuna og rassinn. Ég finn eitthvað blautt lenda á rassinum á mér og grunar hvað er í vændum. Fljótlega fylgir einhver hlutur eftir sleipiefninu og hann þrýstir honum ákveðið inn í rassinn á mér. Rassinn á mér gefur fljótlega eftir, en hluturinn er frekar stór og ég á erfitt með að taka á móti honum. Hann er samt ákveðinn í að koma honum inn og á endanum finn ég hvernig butplugginn smellur alla leið inn í rassinn á mér. Hann stríkur rólega yfir rassinn á mér og þrýstir á butplugginn á leið sinni niður á þurfandi píku mína. Hann stríkur laust yfir hana og stingur einum fingri upp í hana. Ég er rennandi blaut og ótrúlega gröð. Ég styn af nautn við að finna hann loksins koma við mig þarna. Hann dregur fingurinn út úr mér og togar mig á fætur á hárinu.
Hann kemur með ballgag sem hann setur á mig og passar hann sé vel strektur upp í mér. Síðan segir hann mér að standa kyrr og fer að finna til bönd. Ég fylgist með einbeittum svip hans og velti því fyrir mér hvað sé nú í vændum. Hann kemur með band sem er tvöfalt og með nokkrum hnútum á. Hann setur það yfir höfuðið á mér og leggur það niður í klofið. Við það eitt að bandið snerti píku mína iða ég af greddu. Hann segir mér að tilla öðrum fætinum upp á sófaborðið. Hann setur svo bandið á milli lappa minna og tekur það upp eftir rassinum á mér. Hann passar að það fari á milli þrútinna skapabarna minna og bindur það svo í endann sem er utanum hálsinn á mér og strekkir vel á því.
Ég finn hvernig bandið skerst upp í píkuna á mér og þrýsta butplugginum enn lengra inn í mig. Ég tek andköf við þetta. Þetta er hvort tveggja óþæginlegt og ótrúlega gott í senn. Hann vefur endanum á bandinu utaum mig mig og gengur frá honum. Hann virðir bindinguna fyrir sér ánægður á svip og fer svo frá mér. Ég heyri hann koma aftan að mér og áður en ég veit af er hann búinn að binda klút yfir augun á mér. Hann stríkur laust yfir mig, togar í bandið sem skerst þá enn meira upp í píkuna á mér og þrýstir á butplugginn. Ég gef frá mér lága stunu við þessi atlot hans. Ég heyri hann ganga um stofuna en get ómögulega getið mér til hvað hann er að sísla.
Fljótlega finn ég þó að hann stendur fyrir framan mig. Það magnast upp einhver spenna og ég veit ekki við hverju ég á að búast, en veit að ég á von á einhverju. 

Allt í einu finn ég sjóðandi heitan vökva lenda á öðru brjóstinu á mér. Ég tek andköf og missi næstum jafnvægið. Ég átta mig strax á því að þetta er kertavax sem hann lætur leka á mig. Ég bít fast í gaginn og bíð eftir meiru. Ég þarf ekki að bíða lengi, því fljótlega finn ég nokkra dropa lenda á hinu brjóstinu. Ég get ekki annað en umlað í gaginn.
Tilfinningin er furðuleg. Eftirvænting eftir því sem koma skal, brennandi hitinn frá vaxinu sem getur lent hvar sem er á mér, hvenær sem er og unaðurinn sem þetta vekur. Hann tekur í hönd mína og lætur mig halda henni útréttri. Ég geri eins og mér er sagt og bíð eftir að finna vaxið lenda á henni. Sem og það gerir. Það lendir á handabakinu á mér og ég er næstum búin að kippa hendinni að mér. Hann lætur gerir dropaslóð upp eftir hendinni á mér, og alveg að öxl.

Hann skipar mér þá að halda báðum höndum út og ég býst við að fá sömu meðferð á hinni hendinni. Ég finn að hann stendur alveg upp við mig. Hlý hönd hans stríkur yfir mig og togar í böndin hér og þar. Hann finnur sér leið niður á píkuna mína og fer að gæla við hana. Unaðurinn fyllir mig og ég styn í gaginn. Hann sussar á mig og heldur áfram að leika við píkuna á mér.
Ég á erfitt með að standa kyrr, annar fóturinn er ennþá uppi á sófaborðinu, svo hann hefur greiðan aðgang að píkunni minni. Ég held höndunum ennþá út, því ég hef ekki fengið leyfi til annars.
“Stattu bein” segir hann skipandi. Ég rétti úr mér en um leið og hann fer að leika við snípinn vilja vöðvarnir ekki hlýða mér. Löppin gefur eftir undan mér og ég á erfitt með að halda höndunum út. Ég reyni eftir fremsta megni að rétta úr mér aftur en á meðan hann er að leika við píkuna mína reynist mér það ómögulegt. Ég er viss um að ég eigi eftir að missa jafnvægið hvað úr hverju, svo ég halla mér að honum til stuðnings. Hann heldur stöðugt áfram að gæla við mig og ég er að farast undan atlotum hans.
Nautnin fyllir mig, mig langar að gefa mig nautninni á vald, en vil ekki óhlýðnast skipunum hans um að standa bein og halda þessari stellingu. Ég tek samt eftir því að ég er langt frá því eins og hann vill hafa mig. Ég er farin að halda í hann mér til stuðnings, svo ég hreinlega detti ekki niður á gólfið. Löppin sem ég stend á er eins og hlaup undir mér og ég þarf að hafa mig alla við að standa upprétt. Mig er farið að verkja í hana og veit ekki hversu lengi ég get staðið svona lengur. Hann virðist hafa óþrjótandi úthald í að leika við snípinn og píkuna mína og ekkert bendir til þess að þeim atlotum fari að ljúka.
Ég umla í gaginn hvort ég megi setja hinn fótinn niður, það hefur eflaust verið óskiljanlegt með öllu, því hann hættir atlotum sínum og losar gaginn svo ég geti talað. Ég bið um að fá að standa í báða fæturnar.
“Ertu búin að fá það?” spyr hann mig á móti.
“Nei” svara ég sannleikanum samkvæmt.
“Þá er svarið nei” segir hann ákveðinn við mig. Ég bið hann um að fá að standa þá í hina löppina. Svarið er aftur nei. Mig langar að stappa niður fætinum til að undirstrika óánægju mína, en þar sem ég stend bara í annan fótin get ég ekki gert það.
Hann setur gaginn aftur upp í mig og fer aftur að leika við snípinn. Aftur verð ég eins og hlaup undan snertingu hans, ég styn í gaginn af nautn og halla mér að honum til stuðnings. Það kemur mér á óvart að fóturinn skuli enn bera mig, en fljótlega finn ég að ég er farin að þreytast meira. Ég bið hann aftur, í gegnum gaginn, vinsamlegast að leyfa mér að standa í báða fæturna. Hann losar gaginn og ég ber fram bón mína.
“Ekki fyrr en þú ert búin að fá það!” Svarið er skýrt og afdráttalaust.
Ég malda í móinn og segi að ég geti ekki fengið það undir þessum kringumstæðum. Nautnin er mikil, gælurnar eru yndislegar en ég bara næ því ekki. Hann setur gaginn aftur upp í mig orðalaust og heldur áfram í smá stund í viðbót en leyfir mér svo að taka fótinn af sófaborðinu og standa í báðar fæturnar. Ég er orðin stirð og þreytt í löppinni og því er þetta mjög kærkomið.

Hann teymir mig blindandi inn í svefnherbergið þar sem hann skipar mér að leggjast á rúmið. Hann kemur sér fyrir og stríkur mér blíðlega. Hendur hans leita niður á píkuna á mér og hann fer að gæla við mig þar. Laust og nautnalega, hann laumar einum fingri inn í mig og puttar mig ákveðið. Ég engist um undan því og gef mig algjörlega lostanum á vald. Ósjálfrátt leitar hægri hönd mín niður á snípinn og fer að gæla við hann á meðan hann er að putta mig.
Fljótlega finn ég staðinn og taktinn sem ég veit að mun færa mér fullnægingu. Hann bætir öðrum fingri við og unaður minn eykst um helming. Ég veit að ég verð ekki lengi að fá það svona og missi algjörlega allt skyn á tíma eða rúmi. Unaðurinn á hug minn allann. Ég finn hvernig spennan byggist upp og hámarkið nálgast með hverri stroku. Þegar fullnægingin springur út styn ég og bít fast í gaginn og finn hvernig hún fer um líkama minn í krampakendum flogum. Hann heldur áfram að putta mig og eykur þannig enn á unað minn.
Það er ekki fyrr en ég hreinlega get ekki tekið við meiru og gríp í hönd hans til að stoppa hann af að ég kemst aftur niður á jörðina. Ég er sem lömuð eftir fullnæginguna. Hann losar mig við gaginn, blindfoldið, böndin og butplugginn og tekur mig í fangið og heldur utanum mig. Ég er í hreinni sæluvímu þar sem ég ligg þarna þétt upp við hann og nýt nálægðarinnar við hann.

Hvað sem morgundagurinn ber í skauti sér er þetta stund sem ég mun lengi minnast.

Kennarafantasía

Einhvernveginn hafa kennarar allt haft visst aðdráttarafl á mig eins og eflaust margar aðrar skólasystur mínar, en aldrei datt mér í hug að það yrði eitthvað meira en bara dagdraumar og fantasíur.

Þennan vetur ákvað ég að sinna náminu betur en áður og hækka meðaleinkunnina mína. Ég mætti í alla fyrirlestra með glósubók við hönd og blýantinn á lofti. Ég gafst fljótt upp á því að punkta hjá mér það sem kennararnir sögðu, því ég missti þá iðullega þráðinn í því sem þeir voru að segja. Í staðinn sat ég og hlustaði og glósaði svo upp úr kennslubókunum. Ég fór að taka eftir ýmsu í fari kennaranna. Einn var með leiðinlega kæki og annar ákaflega vandræðalegur í fasi alltaf, á meðan einn sötraði kaffi í gríð og erg var annar alltaf með vatnsbrúsann og sá þriðji var aldrei með neitt með sér í fyrirlestrum.

Fljótlega fór einn kennarinn að vera í uppáhaldi hjá mér. Hann hafði greinilega mikinn og smitandi áhuga á efninu og fyrirlestrarnir hjá honum voru alltaf mjög líflegir. Ekki skemmdi fyrir að hann var myndarlegur eldri maður. Dökkt hárið var orðið grásprengt í vöngunum og augun voru það dökk á bak við gleraugun að erfitt var að átta sig almennilega á litnum á þeim. Það var ævinlega stutt í brosið og hann gaf sér alltaf góðan tíma í að svara spurningum nemenda. Þetta var einn af þessum kennurum sem ég lét mig dreyma um.

Ég sat alltaf mjög framalega í salnum og var yfirleitt ein. Einhvern tíman þá tók ég eftir því að honum var litið á mig. Hann horfði mikið út í salinn, svo það var kannski ekki frásögu færandi. En upp frá því fór ég að taka eftir því að hann horfði oft til mín og það kom fyrir að við horfðumst í augu í örfáar sekúndur. Ég fékk þá fiðring í magann og leit undan. Út frá þessu fór ég samt að hafa mig meira til. Setti á mig varalit fyrir tímana hjá honum og klæddi mig í boli sem voru þröngir eða flegnir til að sýna vel ávalar línur brjóstanna. Honum virtist líka það því hann fór að horfa meira og meira á mig. Ég varð djarfari fyrir vikið og kom einstaka sinnum í full stuttum pilsum og háum hælum. Á góðum dögum brosti ég til hans og horfði djarft á hann. Ég hélt augnsambandi við hann þangað til hann leit undan, sem mér fannst oft vera heil eilífð. Mér fannst þessi leikur hvort tveggja spennandi og skemmtilegur.

Ég fór að tefja þegar fyrirlestrarnir voru búnir og var oft með þeim síðustu út. Eitt skiptið beið hann við dyrnar eftir að ég yfirgæfi stofuna. Hann fyllti næstum út í dyrnagættina og þegar ég smeigði mér framhjá fann ég að hann strauk yfir lærið og rassinn á mér svo lítið bæri á, næstum eins og fyrir tilviljun og alveg óviljandi. Ég fann fiðring fara um mig og nánast kiknaði í hnjánum . Daginn eftir var ég mætt snemma fyrir utan stofuna, nokkru áður en fyrirlesturinn átti að hefjast og undan öllum öðrum. Þegar hann kom brosti hann til mig og bauð góðann daginn. Hann opnaði stofuna og stillti sér upp í dyragættinni eins og daginn áður. Hann leit á mig og brosti til mín. Ég smeigði mér framhjá og fann hvernig höndin á honum rakst aftur óvart utan í lærið á mér og strauk létt yfir rassinn en þó ákveðnar en daginn áður. Óneitanlega hitnaði mér allri. Einusinni gat verið tilviljun, tvisvar fannst mér það mjög ólíklegt.

Fyrirlesturinn leið hratt eins og flestir fyrirlestrar hjá honum. Eftir fyrirlesturinn tæmdist stofan hratt. Ég tók mér tíma við að ganga frá og var síðustu út eins og oft áður. Hann var líka óvenjulega lengi út úr stofunni, þannig að ég gekk á undan honum upp tröppurnar. Ég var orðin mjög æst og fann vel fyrir návist hans beint fyrir aftan mig. Ég var svo annars hugar að ég gleymdi síðustu tröppunni og datt kylliflöt á gólfið. Ég var að bisa við að standa upp með allri þeirri reysn sem eftir var þegar hann tók í höndina á mér og hjálpaði mér á fætur. Ég hló vandræðalega að klaufaskapnum, en hann brosti bara hlýlega og dustaði ímyndað ryk af pilsinu mínu. Hann hvíldi höndina örlitla stund á lærinu á mér og gældi við pilsfaldinn með þumlinum. Ég fann hitann af höndinni og ilminn af rakspíranum hans. Hann stóð svo nálægt mér að ég fann andardrátt hans á vanganum, örlítið ör eins og minn. Ég leit upp í dökk augu hans og mætti augnaráði hans. Hann strauk upp síðuna á mér og rétt snerti brjóstið á mér. Geirvörturnar voru orðnar harðar og þrýstust út í efnið, augnarráð hans leitaði niður á brjóstin og mér varð litið niður og sá móta fyrir hörðum lim hans. Í sömu andrá heyrðist umgangur fyrir utan stofuna. Hann ræskti sig og sagði að stofan væri þéttbókuð og að næsti tími væri að fara að hefjast. Ég jánkaði því og við kvöddumst vandræðalega. Það sem eftir var vikunnar var hann mér efst í huga. Ég lét mig dreyma um hvað hefði gerst ef að stofan væri ekki þéttbókuð og hvað framtíðin bæri í skauti sér. Næsti fyrirlestur féll niður, vegna veikinda var okkur sagt, þannig að það leið tæp vika áður en ég sá hann aftur. Ég er ekki frá því að ég hafi verið með fiðrildi í maganum þegar ég gekk inn í stofuna í næsta tíma hjá honum. Hann leit upp og augu okkar mættust. Hann brosti örlítið og það hafði áhrif um allan líkama minn. Ég settist í venjulega sætið mitt, framalega, vinstra meginn í salnum.

Eins og alltaf var tíminn mjög skemmtilegur og fræðandi. Ég tók samt eftir því að hann var í nýrri skyrtu og ný rakaður. Af og til var honum litið til mín og oftar en ekki fór um mig fiðringur við að mæta augnarráði hans.

Þegar tíminn var búinn og flestir komnir út úr stofunni kallaði hann á mig. Taugaóstyrk og æst gekk ég að kennaraborðinu. Hann spurði mig hvort ég væri kominn með leiðbeinanda fyrir lokaverkefnið. Ég neitaði því, eins og satt var. Ég var í rauninni ekki farin að hugsa um lokaverkefni á þessari stundu. Hann bauðst þá til þess að vera leiðbeinandi minn og sagðist vera með hugmynd að mjög áhugaverðu verkefni, ef ég vildi skoðað það nánar. Ég játti því og hann bað mig að koma á skrifstofuna sína daginn eftir til að ræða þetta betur.

Daginn eftir var ég uppspennt. Ég hafði mig sérstaklega vel til og var í flegnum bol og pilsi, lítillega máluð, en þó með frekar dökkann og áberandi varalit. Ég gerðist líka það djörf að vera berleggjuð undir pilsinu. Það kom samt ekki að sök, þar sem veðrið var hlýtt og notalegt. Tíminn virtist skríða áfram á hraða snígilssins allan daginn. Loks fór klukkan að nálgast fimm en þá ætlaði ég að kíka við á skrifstofunni hans.

Ég bankaði laust á dyrnar á slaginu fimm. Hann kom dyr dyra örfáum sekúndum seinna og bauð mér að ganga inn og fá mér sæti. Hann lokaði dyrunum á eftir mér og þegar hann gekk framhjá mér strauk hann ofurlaust yfir bert svæðið aftan á hálsinum á mér. Það fór um mig sæluhrollur og líkaminn tók viðbragð. Hann settist svo á bak við skrifborðið og við ræddum nokkra stund um verkefnið sem hann hafði handa mér. Hann sagði að það krefðist talsverðrar samvinnu okkar á milli og reglulegra funda.

Verkefnið eitt og sér var mjög áhugavert, en það sem réð úrslitum var tíminn sem ég myndi eyða með honum. Þannig að ég samþykkti það á staðnum. Hann sagðist vera með lesefni fyrir mig að glugga í og reis úr sætinu sínu. Hann fann bók í bókahillunni og lagði hana á borðið fyrir framan mig. Hann stóð fyrir aftan mig, of nálægt miðað við siðferðislegar venjur og ég fann nálægð hans í hverri taug.

Ég tók bókina og fór að fletta henni og hann benti af og til á áhugaverða kafla í henni. Kæruleysislega lagði hann aðra höndina á öxlina á mér og strauk með þumlinum í ofurlitla hringi. Þetta var til þess að ég varð þurr í munninum og vot á milli lappanna. Ofur hægt færði hann höndina nær hálsmálinu, hann fitlaði við það í smá stund og læddi svo einum fingri undir bolinn minn. Geirvörtunar tóku við sér og kölluðu eftir athygli hans með því að harðna og vera áberandi í gegnum bolinn.

Þegar ég mótmælti ekki atlotum hans, heldur kynnti frekar undir þau með því að andvarpa djúpt og gefa frá mér ölitla ánægjustunu beigði hann sig niður og kyssti mig á hálsinn. Hann kyssti sér leið upp hálsinn á mér og nartaði í eyrnasnepilinn. Önnur hönd hans var núna komin niður í hálsmálið á bolnum mínum og fitlaði við harða geirvörtuna í gegnum brjóstahaldarann. Hin höndin greip um hitt brjóstið, utanyfir bolinn sem ég var í. Þessi atlot hans urðu til þess að ég greip andann á lofti og hvíslaði ofur lágt já. Það virtist vera nægjanleg hvatning fyrir hann, því fyrir vikið varð hann allur ákafari og nánast reif mig úr bolnum og brjóstahaldaranum. Hann tók græðgislega um brjóstin á mér og beit mig laust aftan á hálsinn.

Hann urraði í eyrað á mér að þetta sé eitthvað sem hann hafi langað að gera lengi. Ég bráðnaði við að heyra þetta, því það rímaði við það sem hafði svo oft farið í gegnum minn eigin huga. Hann sagði mér að standa upp og færði stólinn frá áður en hann ýtti mér fram á skrifborðið sitt. Ég var orðin svo gröð og æst að ekkert annað komst að en hvað mig langaði mikið í þennan mann, hér og nú!

Hann stillti sér fyrir aftan mig og strauk hægt upp nakið lærið á mér. Hann ýtti pilsinu upp um leið og hann teiknaði ósýnilega rönd upp aftanvert lærið á mér og upp á rass. Hann strauk með báðum höndum yfir rassinn á mér og niður klofið. Með einum fingri þrýsti hann á píkuna á mér í gegnum nærbuxurnar. Ég beit í vörina til að stynja ekki þegar undaðbylgja fór um mig alla. Hann nuddaði þetta viðkvæma svæði í gegnum nærbuxurnar í smá stund áður en hann dró þær hægt niður um mig.

Ég var orðin svo til nakin þarna á skrifborðinu hans, en mér var sama. Það eina sem ég vildi var að hann slökkti þann eld sem hann hafði kveikt í mér. Fimir fingur hans fóru um píkuna á mér, könnuðu hvern krók og kima af henni áður en hann fór markvisst að fitla við snípinn á mér. Ég var þegar orðin óhugnanlega æst og fljótlega var ég kominn á barm fullnægingarinnar. Hann virtist finna það á sér og hægði á fingrafiminni og dró fullnægingu mína á langinn. Þegar ég hélt að ég yrði vitstola af löngun tók hann harðann liminn og þrýsti honum inn í mig. Eftir örfáar djúpar strokur féll ég fram af hengifluginu inn í algleymi fullnægingarinnar. Ég engdist um af nautn undir honum á meðan hann hamaðist inn og út úr mér áður en hans eigin nautn bar hann ofurliði.

Hann hallaði sér fram yfir mig og kyssti mig ofurlétt á bakið áður en hann dró sig úr úr mér. Hann dró nærbuxurnar mínar upp um mig og pilsið niður um mig. Síðan strauk hann mér yfir bakið og rétti mér bolinn og brjóstahaldarann. Ég klæddi mig dösuð í fötin mín og gerði mig líklega til þess að fara. Hann tók blíðlega utanum mig, kyssti mig á ennið og sagðist hlakka mjög til samstarfsins. Ég kafroðnaði við að heyra þessi orð hans sem báru með sér loforð um fleiri svona stundir, og vöktu jafnframt hjá mér djúpa löngun og losta til þess sem koma skyldi.

Kennarinn og nemandinn

Hún gekk inn í stofuna. Hún virtist alltaf þurfa að ganga á línunni. Pilsið var á mörkum þess að vera of stutt og blússan var á mörkum þessa að vera of lítil. Brjóstin þrýstust út í blússuna. En það var ekki hægt að neita því að skólabúningurinn klæddi hana vel og hún vissi það.

-Hvað var það herra Gudmundsson? framburðurinn var hálf kjánalegur, en það var ekkert nýtt fyrir mér. Fæstir náðu framburðinum á nafninu hans rétt.

-Þetta er varðandi mætingu þinnar. Þú ert alveg á mörkum þess að falla úr þessu námskeiði, og þá úr þessum skóla. Ég efast um að foreldrar þínir verði hrifnir af því fröken Stark.

-Ég veit það Herra Gudmundsson. Hún leit í gaupnir sér og roðnaði eylítið. Ég hef alltaf fallið fyrir sakleysi í fari kvenna og fann á þessari stundu að hún hafi áhrif á mig á annan hátt en ég hafði gert mér grein fyrir. Ég dæsti.

-Hvað eigum við að gera í þessu máli?

Hún horfði á mig útundan sér. -Ég gæti komið í aukatíma til þín Herra Gudmundsson, svo ég geti unnið mig upp. Líffræði getur ekki verið svo erfið.

-Það væri mikil vinna fyrir þig að reyna að ná í skottið á hinum. Ég efast um að þú hefðir það í þér að komast í gegnum allt námsefnið á svo stuttum tíma. Það er næsta víst að þú munir falla á prófinu þó svo þú takir aukatíma.

-En er ekki eitthvað sem ég gæti gert? Örvæntingin skein í gegnum hana.

-Hmm.... Það gæti verið. Ég dró orðin á langinn og sá vonarneista kvikna hjá henni.

-Hvað? Ég geri hvað sem er!! Ákafinn í rödd hennar fyllti loftið í stofunni.

-Það myndi flokkast undir að vera persónulegur greiði. Ekkert á vegum skólans.

Ég fann spennuna magnast á milli okkar. Hún sat þögul og íhugaði það sem ég sagði. Hún var hreint ekki vitlaus þessi stúlka og gat eflaust getið sér til hvað ég átti við. Ég stóð yfir henni og fann hvernig blóðið ólgaði í æðum mér.

Skyldi hún segja nei og klaga mig fyrir kynferðislega áreitni voru dagar mínir taldir sem líffræðikennari við þennan virta stúlknaskóla í Bretlandi. En oft hafði hún strítt mér og karlmennsku minni í tímum, svo ég vissi vel að hún kunni til verka.

Ég stóð yfir henni og horfði stíft á hana. Hún starði niður fyrir sig og ég gat ómögulega vitað hvað fór í gegnum kollinn á henni.

-Allt í lagi. Sagði hún að lokum. Ég fann hvernig limurinn tók kipp við þessi orð.

-Allt í lagi, sagði ég ákveðinn. -Sestu upp á kennaraborðið. Hún horfði á mig með spurnarsvip, en gerði eins og ég sagði henni. Ég tók tvo stóla fyrir hana að hvíla fæturnar upp á.

-Lyftu upp pilsinu þínu, skipaði ég henni ákveðinn. Hún gerði það. Mér til óvæntrar ánægju var hún aðeins í skrautlegum g-streng innanundir. Hún beit í vörina á sér og leit á mig feimin, bíðandi eftir næstu fyrirmælum.

-Komdu úr nærbuxunum, sagði ég og fann að röddin var ekki alveg eins og hún átti að vera.

Hún klæddi sig úr og ég sá að hún var rökuð. Bleikir skaparbarmarnir blöstu við mér og aðeins nokkur svört hár príddu svæðið í sportrönd. Andardrátturinn minn var orðinn þungur og limurinn þrýsti sér utaní buxurnar.

-Komdu við þig, strjúktu þér! Hún strauk varklega yfir svæðið, rjóð í framan og feimin. Ég gat séð að andardrátturinn hennar var einnig farinn að þyngjast og það æsti mig meira en orð fá lýst.

-Fróaðu þér! Sagði ég skipandi.

Hún strauk aftur yfir viðkvæmt svæðið og fór að gæla við snípinn með annarri höndinni. Með hinni fór hún að putta sig hægt. Það var augljóst að henni þótti þetta gott. Andardráttur hennar var orðinn ör, geirvörturnar þrýstust út í blússuna og hún lygndi aftur augunum. Þetta hafði verið fantasía mín lengi og ég hafði oft rúnkað mér yfir tilhugsuninni um viljugan nemanda. Limurinn virtist vera að brjóta sér leið út úr buxunum mínum. Ég lét loks undan og tók hann í höndina og strokkaði hann yfir þessari fallegu sjón.

-Ætlaru að fá það fyrir mig? Spurði ég hana. Hún var orðin rjóð í framan og ef að ég vissi eitthvað í líffræði, þá naut hún þessa í botn.

-Já! Rödd hennar var talsvert hærri en ég átti að venjast og það var augljóst að hún átti ekki langt eftir. Ég fann sjálfur að ég varð að fara varlega ef að ég ætlaði ekki að fá það þá og þegar. Einhvernveginn tókst mér að halda aftur af mér þangað til hún allt í einu stundi upp:

-Ég er að koma! Ég er að fá það!! Hún kastaði höfðinu aftur og fullnægingarkrampar fóru um hana þar sem hún sat á skrifborðinu mínu. Hún beit í vörina og kæfð unaðshljóð komu frá henni. Guð hvað hún var sexý! Þegar hún virtist vera lent aftur á jörðinni ákvað ég að taka þetta skrefinu lengra.

-Sestu á stólinn! Sagði ég henni. Hún gerði umsvifalaust eins og ég sagði henni.

Ég er frekar hávaxinn maður og hún sjálf ekki mjög há í loftinu, þannig að þegar hún sat svona var höfuð hennar ekki mikið hærra en klofið á mér. Hún var ennþá rjóð eftir fullnæginguna sína og geirvörturnar voru greinilega enn mjög harðar.

-Þér finnst þetta ekkert leiðinlegt, er það? Spurði ég hana kíminn.

-Ég bjóst við allt öðru, það æsti mig svolítið að þú horfðir á mig fróa mér. Rödd hennar var svolítið óstöðug ennþá.

-Það æsti mig líka að horfa á þig fróa þér. Mér finnst þessi munnur þinn líka mjög freistandi.

Jafn skjótt og ég var búinn að sleppa orðinu sleikti hún út um og leit niður á liminn sem stóð enn blýsperrtur. Hún vissi greinilega hvað ég var með í huga.

Ég gekk því að henni og bauð henni liminn. Hún þurfti lítið eitt að beygja sig niður til að geta tekið hann upp í sig. Hún saug varlega á honum og var hálf klaufaleg við atlotin. Það var greinilegt að hún hafði ekki mikla reynslu í þessu og mér varð þá ljóst að sennilega væri ég fyrsti maðurinn sem hún tottaði. Sú tilhugsun æsti mig meira en allt sem á undan hafði gengið.

-Sjúgðu mig fastar og herptu varirnar utanum hann, og passaðu tennurnar.

Það var eins og við manninn mælt. Jafnharðann fór henni að ganga betur. Ég lagði hönd mína á höfuð hennar og þrýsti örlítið á, til að hún finndi taktinn og dýptina sem ég vildi. Aðeins á örfáum mínútum varð þetta klaufalega tott hennar mjög fagmanlegt og ég fann að ég myndi ekki endast lengi. Munnur hennar var einfaldlega of góður utanum harðann liminn á mér. Tilhugsunin um að ég væri sá fyrsti kítlaði mig ennþá og ósjálfrátt fór ég að hreyfa mig í takt við atlotin. Ég fór að þrýsta mér á móti hreyfingum hennar og ganga enn dýpra upp í hana.

-Ójá! Ég ætla að fylla munninn á þér af bruni! Hvíslaði ég að henni. -Og þú ætlar að kyngja því öllu. Er það skilið? Hún umlaði eitthvað sem hljómaði eins og samþykki og það varð nóg til þess að ég gat ekki lengur haldið aftur af mér. Ég fann brundinn gusast fram og spraustast upp í hana. Hún kreisti aftur augun en vék sér ekki undan. Þegar ég var búinn að fá það upp í hana dró ég mig varlega út úr henni. Hún kingdi og ég sá að hana klýgjaði við þessu. En það að hún gerði það samt fannst mér virðingarvert. Ég teygði mig eftir vatnsbrúsa sem ég hef alltaf með mér og bauð henni. Hún þáði það fegins hendi.

-Ég sé fram á vikulega aukatíma til að þú náir hinum í lestri fröken. Stark. Að minnsta kosti til að byrja með. Ég brosti, þetta yrði mjög áhugavert misseri.

-Já, herra Gudmundsson sagði hún og ég var ekki frá því að hún brosti ofurlítið sjálf. Þetta var þá ekki verra en það.

-Þannig að ég sé þig á sama tíma eftir viku, fröken Stark? Gengur þessi tími fyrir þig?

-Já, herra Gudmundsson. Hann hentar mér mjög vel. Þakka þér fyrir. Ég sé þig í næstu viku.

-Gerum það.

Þegar hún var farin út úr stofunni tók ég eftir skrautlegum g-streng á skrifborðsstólnum mínum. Ójá, þetta verður mjög áhugavert misseri.  

Föstudagsfantasía

Hún gengur upp tröppurnar í háhæluðu stígvélunum. Hingað komin til að hitta allt að því ókunnugan eldri mann til þess að eyða nóttinni með honum. Á spjallinu á netinu hljómaði hann mjög vel, kurteis, klár og blóðheitur. Hann hafði það líka fram yfir flesta hina að vera einhleypur og búa einn. Fótatakið bergmálar og henni finnst eins og allir geti heyrt á því hver hugmyndin er með heimsókn hennar. Hjartað hamast í brjóstinu og kvíðinn fyllir hugann. Hún er við það að snúa við þarna á tröppunum þegar hún sér hann inn um gluggann. Hann er nostra eitthvað í eldhúsinu og virðist vera að syngja með útvarpinu. Hún horfir á hann nokkra stund og virðir hann fyrir sér. Lífsgleðin skín úr fasi hans, hárið er allt á sínum stað og hann er sterklega vaxinn án þess að vera feitur. Hann virðist finna á sér að horft er á hann og lítur út um gluggann. Bros færist yfir varirnir og með bendingum gefur henni til kynna að hann komi og opni fyrir henni. Hún gengur upp restina af tröppunum og hugsar með sér að nú sé of seint að hætta við. Hann opnar dyrnar með bros á vör og bíður hana velkomna inn. Hún gengur í bæinn og virðir fyrir sér hlýlega íbúðina. Hann tekur af henni jakkann eins og sannur herramaður og býður henni að ganga í bæinn. Óðara er hann kominn með tvö vínglös og þau setjast í sófann.

Hann hefur þægilega nærveru og vill greinilega ekki fara of hratt í hlutina. Þau spjalla og hlæja og andrúmsloftið verður létt á milli þeirra. Fljótlega er vínið samt farið að segja til sín og hún verður afslappaðri í návist hans og færir sig varfærnislega nær honum. Hann tekur vel í það og leggur höndina kæruleysislega á sófabakið fyrir aftan hana.

Í gegnum enn meira spjall er hún komin í fangið á honum og höndin hans búin að færa sig af sófabakinu niður á öxlina á henni og hann gælir létt við hálsmálið á bolnum hennar. Andardráttur hennar er orðinn ör og geirvörturnar þrýstast út í bolinn. Hún finnur blóðið sjóða í æðum sér en þorir ekki að taka fyrsta skrefið að einhverju meira.

Kæruleysislega strýkur hann einum fingri undir hálsmálið og gælir við bera húðina. Hún roðnar við að finna hlýja hönd hans á naktri húðinni og heldur niðri í sér andanum þegar hann færir sig nær. Hann kyssir hana blíðlega á gagnaugað og hvíslar í eyra hennar: Veistu hvað þú ert rosalega sexý? Hann tekur eyrnasnepilinn á henni upp í sig og sýgur hann laust. Hún finnur sæluhroll fara um sig og gefur frá sér lága stunu. Hann tekur undir hökuna á henni og beinir andliti hennar að sínu. Hann horfir djúpt í augun á henni og kyssir hana svo blíðlega á varirnar. Hún svara kossi hans ákaft og finnur hversu mikið hún þráði nákvæmlega þetta: Að vera í örmum þroskaðs karlmans og gefa sig honum.

Ákafinn í henni virðist gef honum grænt ljós og hendur hans fikra sig undir bolinn hennar og leita uppi brjóstin hennar. Hún andvarpar þegar sterklegar hendur hans grípa utanum smá brjóstin. Hann ýtir henni rólega niður á sófann og tekur sér stöðu ofaná henni. Andardráttur þeirra beggja er þungur og lostinn skín úr augum þeirra. Hún er orðin ör og æst og svarar atlotum hans af ástríðu. Allt í einu hættir hann atlotum sínum og dregur hana á fætur. Hann kyssir hana og biður hana að fylgja sér inn í svefnherbergið. Dösuð fylgir hún honum þangað. Rúmið er stórt og freistandi en hann stoppar hana í að henda sér í það. Rólega fer hann að klæða hana úr. Hann tekur sér sinn tíma í að klæða hana úr hverri spjör á milli þess sem hann kyssir hana blíðlega hér og þar. Hann leggur hana svo blíðlega í rúmið og háttar sig sjálfur úr hverri spjör. Hún horfir hugfangin á hann. Hann er herðabreyður og með sterklegar hendur, loðna bringu og ótrúlega sætan rass. Hann hlýtur að stunda reglulega líkamsrækt til að hafa svona kropp á þessum aldri. Hann brosir til hennar og hún roðnar ofurlítið.

Hann kemur upp í rúm til hennar og kyssir hana ástríðufullt á varirnar. Hann kyssir sér leið niður hökuna og hálsinn og tekur sér góðann tíma í að gæla við brjóst hennar og geirvörtur með tungunni. Hún iðar af nautn undir honum. Önnur hönd hans strýkur upp læri hennar og fimir fingur hans leika um rennandi blauta píkuna. Hún stynur og engist um undan atlotum hans. Þegar tveir fingur læða sér inn í hana grípur hún andann á lofti og gefur frá sér ánægjuhljóð.

Fingur hans ganga inn og út úr henni og hún lygnir aftur augunum af unaði. Munnur hans yfirgefur geirvörtu hennar og leitar niður á við. Hann staldrar örstutt við nafla hennar áður en hann heldur enn neðar. Eftirvæntingin grípur um hana og hún iðar í skinninu. Hann tekur sér góðan tíma. Hann kyssir nára hennar og nartar laust í barmana, án þess að koma nær. Varlega læðir hann tungunni á milli barma hennar. Hún heldur niðri í sér andanum af eftirvæntingu. Hann kannar svæðið með tungunni og finnur næmann snípinn. Þegar tungann rennur yfir hann líður ánægjustuna af vörum hennar. Hann lætur tunguna leika um þetta næma svæði.

Með tvo fingur inni í sér og tungu hans iðandi á snípnum finnur hún hvernig nautnin magnast og spennan byrjar að byggjast upp innra með sér. Fiðringur fer um hana og hún grípur um brjóstin á sér til að auka enn á unaðinn. Andardráttur hennar verður óreglulegur og nautnastunur líða af vörum hennar ósjálfrátt. Hann virðist finna hvernig hún nálgast brúnina á fullnægingunni og gefur í. Hún iðar af nautn undir honum og veit hvorki í þennan heim né annan. Með hverri stroku nálgast hún algleymi fullnægingarinnar þangað fullnægingin hríslast um hana. Hún gengur í bylgjum undir honum á meðan fullnæging fer um hana. Hann gefur enn frekar í þangað til hún ýtir honum frá sér með krampakenntum hreyfingum.

Hann færir sig ofar í rúmið og kyssir hana ástríðufullt. Hennar eigin bragð var á vörum hans. Harður limur hans liggur við læri hennar og hún lagar sig undir honum þannig að hann eigi greiða leið að blautri og heitri píku hennar. Hann horfir á hana með spurn í augum og hún þrýstir mjöðmum á móti honum sem svar. Hann lætur ekki segja sér það tvisvar og þrýstir limnum að píku hennar. Limur hans ratar sína leið og hún stynur þegar hún finnur hvernig hann fyllir hana. Hann byrjar rólega og ríður henni með hægum og djúpum hreyfingun. Hægt en ákveðið gefur hann í og takturinn verður taktfast hraðari. Andardráttur hans er orðinn ör og einstaka stuna líður af vörum hans. Þegar hámarkið virðist vera innan seilingar hægir hann á sér og fer aftur að ríða henni rólega.

Hann kyssir hana ástríðufullt á munninn áður en hann rýs upp og segir henni að fara að fara á fjórar fætur. Hún gerir eins og hann segir henni. Hann strýkur limnum eftir blautri píku hennar og þrýstir sér inn í hana. Hún finnur hvernig hann gengur dýpra inn í hana í þessari stellingu og unaðsstraumur fer um hana alla. Hann byrjar að ríða henni í hægum hreyfingum, hendur hans strúkja yfir rassinn á henni og finna sér stað á mjöðmum hennar. Taktur hans fer að aukast og í hverri stroku togar hann hana á móti sér og kemst þannig jafnvel enn dýpra inn í hana. Hún finnur hvernig spennan byrjar aftur að byggjast upp inni í henni. Nautnin við atlot hans og lostinn sem þeim fylgja gera það að verkum að hún finnur aðra fullnægingu nálgast. Hún grípur í koddann og þrýstir andlitinu ofaní hann þegar hún leyfir sér að öskra af nautn og unaði. Fullnægingin brýst fram af krafti og fer um líkama hennar. Píka hennar herpist saman um harðann liminn og við það gefur hann enn meira í. Krampakenndir samdrættir píku hennar gera það að verkum að hann hreinlega missir sig á henni. Hann ríður henni enn fastar og kröftugar en áður, gagntekinn af eigin nautn sem nálgast hápunktinn óðfluga. Andartaki síðar tekur hann liminn út og með hárri stunu hans sprautast hvítur vökvinn yfir rass hennar og bak. Hún lippast niður og liggur í fullnægingardái í rúminu á meðan hann þurrkar brundinn af henni með handklæði. Síðan leggst hann við hlið hennar og tekur hana í fangið. Saman sofna þau í faðmlögum, vel fullnægð og alsæl með fundinn.  

Bókasafnsfantasía

Oft þegar ég sit svona á bókasafninu og finn greddu hríslast um mig dett ég niður í þessa sömu fantasíu.
Ég er ein að læra á lesstofunni íklædd flegnum bol og frekar stuttu pilsi. Karlmaður gengur inn á lesstofuna. Ég er niðursokkin í námsefnið og tek óljóst eftir honum. Hann gengur að mér og stoppar fyrir aftan mig. Hann leggur hendurnar á axlirnar á mér og reysir mig við í sætinu. Mér verður brugðið en einhverra hluta vegna gef ég eftir í staðinn fyrir að streitast á móti honum.
Hann stríku niður bringuna á mér og yfir brjóstin, kreistir þau utanyfir bolinn og fer svo inn undir hálsmálið. Hann gælir við brjóstin og geirvörturnar sem taka við sér þá og þegar. Síðan ýtir hann mér fram á borðið og tekur stólinn undan mér þannig að ég stend í fæturna en ligg fram á borðið. Önnur höndin á honum styður við bakið á mér og kemur í veg fyrir að ég geti reyst mig við, hin höndin stríkur upp lærið á mér að aftanverðu, upp undir pilsið og að klofinu. Hann stríkur það blíðlega utanyfir sokkabuxurnar og finnur hvernig líkaminn minn gefur eftir. Ég þrýsti mér á móti höndinni sem gælir við mig.
Hann losar höndina af bakinu á mér og stríkur með báðum höndum yfir rassinn á mér og upp undir pilsið, þangað til hann finnur sokkabuxnastrenginn. Í einni svipan kippir hann sokkabuxunum og nærbuxunum niður um mig. Ég ætla að mótmæla en hann sussar á mig og ýtir mér niður á borðið og heldur mér þar. Lausa höndin fer aftur að gæla við mig, hann stríkur hægt en ákveðið yfir rassinn á mér, niður á lærin, upp innanverð lærin, eftir náranum og upp á rassinn aftur. Þessar strokur æsa mig ótrúlega! Þær kveikja í mér losta og greddu sem ég veit að hann einn getur svalað. Í einni af þessari hringferð fer hann laust yfir píkuna á mér, bara rétt snertir barmana, ég kemst ekki hjá því að gefa frá mér smá stunu. Hann fer annan hring og í þetta skipti lætur hann fingurinn rétt strjúkast á milli barmanna. Ég er orðin rennandi blaut og vil að hann snerti mig almennilega. Hann fer annan hring með höndinni og ég iða undir snertingunni. Í stað þess að stríða mér svona aftur finnur hann snípinn í einni svipan og nuddar hann allt að því of fast. Unaðurinn fyllir mig og ég fæturnir gefa eftir, ég stend ekki lengur undir undir sjálfri mér og ef ekki væri fyrir borðið sem ég ligg fram á, væri ég á gólfinu. Ég styn af friggð og unun, hann leggur hönd yfir munninn á mér. Hann stingur einum fingri inn í þurfandi píkuna mína. Ég get ekki annað en tekið á móti, ég er á valdi lostans.
Hann skipar mér að vera kyrr og tekur höndina frá munninum á mér og úr píkunni. Ég þori varla að anda. Ég heyri að hann er að eiga við buxurnar sínar og heyri hann renna niður buxnaklaufinni. Allt í einu átta ég mig á því að hann ætlar að ríða mér, hér og nú, á lesstofunni!
Hann stillir sér upp fyrir aftan mig og í kjölfarið finn ég barmana aðskiljast undan lim hans. Hann þrýstir sér inn í mig og ég finn að hann er stór og mikill. Hann verður að gera nokkrar tilraunir til að koma honum almennilega inn í mig. Ég kveinka mér smá en þegar hann er allur kominn inn tekur við djúpur unaður.
Hann ríður mér hægt, ég heyri þungan andardrátt hans og af og til líður lág stuna af vörum hans. Ég æsist enn meira við að heyra í honum. Það að heyra karlmann stynja er svo hrátt og frumstætt, og ósjálfrátt herpist píkan mín saman utanum lim hans við þessi hljóð. Hann nýtur þess greinilega og eykur hraðann smám saman. Ég er sjálf farin að anda ótt og títt og á erfitt með að halda aftur af stununum.
Hann leggur aðra höndina ofaná bakið á mér og heldur mér niðri, með hinni grípur hann utanum munninn á mér og gefur í. Fljótlega er hann farinn að hamast á mér. Tilfinningin er ólýsanleg og ég finn það á mér að hann á ekki langt eftir. Hreyfingar hans verða krampakenndari, andardrátturinn óreglulegur og með lágri stunu þrýstir hann sér eins djúpt og hann kemst inn í mig. Ég finn krampana fara um lim hans hans þegar hann tæmir sig inn í mig. Píkan mín tekur vel við og svarar krömpum hans með samdrætti utanum liminn. Það rymur í honum og lág stuna líður frá vörum mínum. Í nokkur andartök erum við alveg kyrr. Limur hans er ennþá inni í mér.
Smám saman hægist á andardrætti okkar og augnarblikið einhvernveginn líður hjá. Hann andvarpar og dregur liminn út úr mér. Ég ligg enn fram á borðið, pilsið er komið upp á mitti og sokkabuxurnar niður á hné, og ber afturendinn á mér stendur út í loftið. Hann stríkur blíðlega yfir ofurnæma píkuna mína. Gælir við snípinn og puttar mig smá. Ég er ennþá mjög æst! Ég er rennandi blaut og mig langar ekkert meira en að hann taki mig aftur.
Ég heyri að hann hisjar upp um sig buxurnar og rennir upp rennilásnum. Hann stríkur aftur yfir þurfandi píkuna mína eins og í kveðjuskyni. Síðan gengur hann út úr lesstofunni.
Ég er kyrr í smá stund og heyri fótatak hans fjarlægjast. Þá er eins og ég vakna af doða og ég hisja upp um mig nærbuxurnar og sokkabuxurnar. Ég fer inn á bað til að laga mig til áður en ég sný mér aftur að lestrinum. Mér líður eins og ég hafi klórað í flugnabit, það er gott á meðan en eftirá klæðar mann enn meira. Ég er hvort tveggja í senn, fullnægðari og graðari en áður.

Nýtt leikfang

Hann horfði á hana koma gangandi í átt að bílnum. Það var eins og hellt væri úr fötu og á þessum stutta spotta úr skýlinu að bílnum var hún orðin hundvot. Hann tók samt eftir því að hún var í pilsi og hann gat ekki betur séð en að hún væri jafnframt ekki í neinum sokkabuxum.
Hún opnaði farþegahurðuna.
“Baldur?” spurði hún. Hann jánkaði því og hún brosti og settist inn í bílinn.
“Ég var ekki alveg viss en vonaði að það væri þú” sagði hún og brosti til hans.
Hann virti hana fyrir sér. Hún var sæt, með þrýstnar varir og tjáningafull augu. Hann gæti notað hana. Án þess að hann hafði krafist þess kom hún klædd eins og hann vildi. Í pilsi og engum sokkabuxum. Fötin voru smart og fóru henni mjög vel, þau sýndu vel mjúkar línur hennar, stór brjóstin og breiðar mjaðmirnar. Það var greinilegt að hún kunni að klæða sig og laða fram það besta. Honum lék forvitni á að vita hvort hún væri í nærbuxum eður ei. Hann hafði tekið eftir því að mennirnir sem biðu í skýlinu höfðu líka tekið eftir henni og fylgdu henni eftir með augunum.
Hann setti í gír og ók af stað.
“Hvert erum við að fara?” spurði hún.
“Heim til mín” svaraði hann bara.
Hún spennti beltið og sagði ekki meira. Hann lagði höndina kæruleysislega á bert hnéið hennar. Hún var rök og köld viðkomu, enda varla við öðru að búast. Húðin var samt mjúk og hún færði sig ekki undan snertingu hans.
“Engar sokkabuxur?” sagði hann og leit á hana.
Hún mætti augnarráði hans “Er það ekki svoleiðis sem þú vilt hafa það?” Hann brosti, þetta var kona að hans skapi.
Hann fikraði sig upp eftir læri hennar og undir pilsið. Hún færði í sundur fæturna svo hann hefði greiðann aðgang að henni. Hann fann fljótlega að hún var ekki í neinum nærbuxum og alveg sléttrökuð eins og hann hafði einhverntíman minnst á við hana að hann vildi hafa þær. Hún var jafnframt rök viðkomu og þrýsti sér á móti hönd hans.
Viljug hugsaði hann með sér ánægður. Hann fjarlægði höndina og einbeitti sér að akstrinum þennan stutta spotta sem eftir var.

Hann opnaði dyrnar að íbúðinni. Hún gekk inn á eftir honum inn í íbúðina.
“Mætti ég kannski fá lánað handklæði til að þurrka hárið á mér?” Spurði hún. Hann benti henni á baðið og hún fór þangað. Á meðan kveikti hann á rólegri tónlist og settist í sófann.
Fljótlega kom hún fram aftur og stór berfætt á stofugólfinu, óörugg um það hvernig hún ætti að hegða sér. Hann stóð á fætur og gekk hringinn í kringum hana. Hann virti hana fyrir sér frá hvirfli til ilja án þess að segja orð. Hann sá örlítinn roða á hálsinum á henni og geirvörturnar þrýstu sér út í efnisþunnan kjólinn.
“Farðu úr” sagði hann ákveðið.
Með snöggri hreyfingu smeigði hún sér úr kjólnum og losaði brjóstahaldarann. Stór brjóstin virtust frelsinu fegin. Hann gekk nokkra hringi í kringum hana og skoðaði hana gaumgæfilega. Hann strauk yfir bakið og rassinn á henni. Kleyp aðeins í brjóstin og vó þau í höndum sér. Hún var farin að anda örar og ákafar og roði braust út í húðina.
Hann strauk yfir mjaðmirnar og niður yfir rakaða barmana. Hann aðskildi þá varlega og gældi við snípinn. Hún andaði þungt en sýndi engin önnur viðbrögð. Hann stakk einum fingri inn í hana og fann að hún var vel blaut og þröng. Hann var orðinn beinstífur og buxurnar þrengdu að honum. Hann hlakkaði til þess að nota þessa stúlku. Möguleikarnir voru endalausir.

Hann leiddi hana inn í svefnherbergið.
"Klæddu mig úr" sagði hann skipandi.
Orðalaust gerði hún eins og hann sagði. Hún kraup fyrir framan hann eftir að hafa klætt hann úr nærbuxunum. Limurinn var harður beint fyrir framan hana og hún virti hann hugfangin fyrir sér. Það var augljóst að hana langaði meira.
Hann bauð henni að bragða á honum. Hún tók þá utanum hann, skoðaði hann með fingrunum og bar hann að vörum sér. Sleikti fyrst kónginn létt og tók hann svo upp í sig. Hún notaði hendurnar þar sem munnurinn náði ekki til, en tók hann samt vel ofaní kok.
Hann sá að hún átti í erfiðleikum með hann, en það æsti hann bara meira. Hann tók í hárið á henni og þrýsti sér að henni þannig að limurinn fyllti munn hennar. Hún umlaði eitthvað óskiljanlegt en barðist ekki um. Þegar hann losaði takið tók hún andköf.
“Ég var næstum því köfnuð” stundi hún upp.
“Ég læt það nú ekki gerast” sagði hann og skipaði henni því næst upp í rúm.
Hann kom upp á milli fóta hennar, strauk yfir lærin og upp magann. Hann gældi blíðlega við brjóstin á henni og tók geirvörurnar varlega upp í sig. Hún var mjúk og hlý viðkomu.
Önnur höndin leitaði niður og gældi við blauta barmana. Hann aðskyldi þá og kannaði blauta píku hennar, hún var næm og ör. Hver snerting kallaði fram viðbragð, svo hann var fljótur að finna út hvað henni þótti gott og hvað ekki; hvaða blettur var viðkvæmari eða næmari en annar.
Hann stakk tveimur fingrum inn í hana og sagði henni að fróa sér með. Hlýðin fór hún að gæla við snípinn. Hann fylgdist með þegar þaul æfðir fingurnir snertu hann og ertu. Hann tók eftir hreyfingunni, áttinni sem hún strauk og að hún notaði helst löngutöng til þess.
Hann sagði henni að fá það. Hún gaf frá sér hljóð í mótmælaskyni. Hún hafði sagt honum það áður að hún ætti oft erfitt með að fá það. Hann vissi það vel og vissi að spenna og þrýstingur gerðu henni erfiðara fyrir. Hann vildi samt að hún fengi það á meðan hann væri að putta hana. Hann vildi finna líkama hennar bregðast við, leggöngin herpast saman, sjá hvernig hún fullnægði sjálfri sér, svo hann gæti auðveldar fullnægt henni seinna meir.
Hann fylgdist þolinmóður með. Hún var spennt og óörugg, en hann gaf henni allan þann tíma sem hún þurfti. Fingur hans könnuðu leggöngin hennar og auðvelt var lesa hvað henni þætti gott og hvað ekki. Þessi sjón æsti hann, hún lá fyrir framan hann, fingur hennar gældu við snípinn á meðan fingur hans léku um hana að innan.
Hann stóðst ekki freistinguna og tók utanum harðann liminn. Hægt strokkaði hann liminn með annarri hendinni á meðan hin var inni í henni.
Hann tók baugfingur og þrýsti honum inn í rassinn á henni. Hún mótmælti ekki heldur færðist einhver ró yfir hana. Það slakknaði á líkamanum og andardráttur hennar varð hægur og jafn. Hann fann samt að eitthvað var að gerast, hægt þrýstust leggöngin saman og herptust utnaum fingur hans. Fingur hennar voru enn á fullu og á örskömmum tíma fann hann hvernig fullnægingin skók hana. Hún stundi hátt og dró andan skrykkjótt. Leggöngin herptust og slöknuðu á víxl. Hann stóðst ekki mátið og puttaði hana fast og harkalega. Það virtist aðeins auka á unaðinn og fullnægingarkrampar fóru um líkama hennar. Hún stundi hátt og umlaði eitthvað óskiljanlegt.
Hann fann það sjálfur að hann yrði að fara varlega ef að hann ætlaði að ríða henni.
Hann reis upp og lét kónginn þrýstast rétt við leggangaopið. Hún iðaði undir honum og vildi greinilega fá hann inn í sig.
"Kyrr" skipaði hann henni. Hún hætti að iða og eftirvæntingin skein úr augum hennar.
Hægt þrýsti hann sér lengra inn. Hann fann liminn sökkva inn í hana, sentimeter fyrir sentimeter. Hún var þröng, en hún var vel blaut líka. Hann þrýsti sér alla leið, eins djúpt og hún tók við honum.
Hún stundi af ánægju og lokaði augunum.
"Horfðu á mig" sagði hann skipandi. "Ég vil að þú horfir á mig þegar ég ríð þér!"
Hún opnaði augun og horfði beint á hann. Hann fór að ríða henni hægt, hann fann hvernig píka hennar vandist stærð hans. Hvernig hún gaf eftir svo hann gat hreyft sig vandræðalaust. Hún stundi og þrýsti sér á móti honum. Við það tók hann liminn út úr henni.
"Ég sagði þér að vera kyrr, var það ekki?" sagði hann við hana ákveðinn.
"Jú" sagði hún. "En þetta er bara svo gott".
"Ef að þú getur ekki gert eins og ég segi, neyðist ég til þess að hætta að ríða þér". Hún setti upp skeifu
"Ég vil alls ekki að þú hættir að ríða mér" sagði hún með uppgerðar fílu.
"Gerðu þá eins og ég segi" sagði hann.
Hann mundaði liminn aftur og þrýsti sér inn í hana. Hún lá kyrr og hann tók að ríða henni með taktföstum hreyfingum. Hann vissi að hann myndi ekki endast lengi. Hún tók vel á móti honum og hann átti auðvelt með að botna hana. Takturinn var smám saman hraðari og áður en hann vissi af var hann farinn að hamast á henni. Hún kveinkaði sér undir honum en unaður hans hafði tekið af honum völdin.
Hann vissi ekki annað en sælu þess að ríða henni, finna þrönga píkuna utanum liminn, finna spennuna byggjast upp og hvernig hann nálgaðist algeymið. Hann tók um úlniði hennar og hélt þeim fyrir ofan höfuð hennar. Hann hamaðist á henni og vissi ekki í þennan heim né annan, aðeins sæla og unaður fyllti hug hans og líkama. Með hverjum drætti komst hann nær alsælunni sem hann þráði en vildi jafnframt fresta í lengstu lög.
Það var ekki fyrr en líkaminn bar hug hans ofurliði að hann sprautaði hana fulla. Hver bunan á fætur annari gekk inn í hana. Hann dró sig út úr henni og ljós vökvinn lak niður eftir sköpum hennar og niður í rúmið. Hann lagðist við hlið hennar og dró hana í fangið.
"Mmmm... þetta var gott" umlaði hún í fanginu á honum.
"Þetta var bara byrjunin" sagði hann og brosti.
"Bara byrjunin...."

Fyrstu kynni

Moi:
erum við að fara að hittast á eftir?

Nokkur einföld orð og ég er dauðstressuð yfir svarinu. Ég sendi honum sms í gærkvöldi en fékk ekkert svar, þannig að ég gerði ráð fyrir að hann væri hættur við. Þegar ég sá hann svo tengdann á msn þurfti ég að telja í mig kjark til að spyrja hann. Svarið kom um hæl.

Hann:
Já, lýst vel á þennan stað ;)

Jafn mikið og mér léttir við að lesa svarið finn ég kvíðann taka völdin. Ég átti að vera rökuð en þar sem ég hafði ekki heyrt frá honum til að staðfesta hittinginn hafði ég sleppt því til að sofa aðeins lengur í morgun. Við höfðum kynnst á internetinu fyrir rétt rúmlega viku og spjallað mikið á þessum stutta tíma. Fljótlega ákváðum við að hittast næst þegar ég ætti leið í bæinn. Of fljótt myndu eflaust margir segja en mig langaði ekkert meira en að henda mér beint í djúpu laugina. Við ákveðum að hittast kl. 3 og ætlum að hittast á ákveðnu kaffihúsi í ákveðnum verslunarkjarna. Allt í einu virðist tíminn vera hættur að líða. Ekki hjálpar það til að kennarinn er að fara yfir efni sem ég kann mjög vel. Svo ég sit og horfi út í loftið, full af kvíðablandinni tilhlökkun það sem eftir er af fyrirlestrinum.

Ég mæti mjög tímanlega, kaupi mér swiss mokka og sest við borð sem er bakatil. Þar ættum við að hafa næði til að spjalla. Ég er korteri fyrir tilsettan tíma, svo ég dreg bók upp úr töskunni og nota tímann til að lesa. Það er ágætis leið til að drepa tímann, maður getur þá gleymt sér í sögunni og þar með hvað tímanum líður. Af og til lít ég á klukkuna og finn spennuna magnast eftir því sem nær dregur þrjú. Klukkan er orðin þrjú og ég skima yfir staðinn eftir honum, þegar mér verður litið í áttina að dyrunum sé ég hann ganga í áttina að mér ákveðnum skrefum. Hann horfir beint á mig og ég finn fiðring fara um mig. Mér finnst eins og ég hafi verið staðin að verki. Ég grúfi mig ofaní bókina og sé hann út undan mér setjast. Ég loka bókinni og heilsa honum.
Það fyrsta sem ég tek eftir eru augun, glettin og staðföst og horfa fast á mig. Ég fæ mér sopa af kaffinu til að gera eitthvað. Við byrjum á venjulegu spjalli um allt og ekkert en fljótlega færist spjallið yfir á aðrar brautir. Ég sé að hann virðir mig fyrir sér og gjóar augunum niður á stór brjóstin mín. Ég verð hálf vandræðaleg undir staðföstu augnarráði hans og veit ekki alveg hvernig ég á að haga mér eða hvað ég eigi að segja.
Allt í einu spyr hann hvort við eigum ekki að labba smá. Ég jánka því og við röltum út úr kaffihúsinu. Á leiðinni út segir hann mér að stelpan á næsta borði hafi verið farin að veita okkur aðeins of mikla athygli. Ég hafði ekki einusinni tekið eftir því að það væri einhver á næsta borði, svo upptekin var ég af því sem fór fram á mínu eigin. Ég fylgi honum niður tröppurnar að bílageymslunni. Hann gengur rakleitt inn á eitt klósettið í kjallaranum. Ég fylgi á eftir og hann lokar og læsir á eftir mér. Hann horfir á mig í smá stund og skipar mér svo að fara úr fötunum. Ég ber hátta mig fyrir framan hann og verður hugsað til þess að ég hafi ekki rakað mig í morgun. Ég er allt í senn æst, spennt, óörugg og kvíðin. Hann virðir mig fyrir sér. Ég vona það heitt að hann taki ekki eftir því að ég er órökuð.
Hann stríkur yfir brjóstin á mér og klípur í geirvörturnar. Hann veltir þeim á milli fingra sér, ákveðið og nokkuð fast en ekki svo að ég kveinki mér. Hann skipar mér að snúa mér við og virðir fyrir sér bakhlutann á mér. Hann stríkur laust yfir handleggina á mér og síðurnar og slær mig létt á rassinn.
Smellurinn vekur mig til meðvitundar og ég kemst ekki hjá því að hugsa að ef hann ákveður að rasskella mig þarna munu eflaust allir sem eiga leið hjá heyra það. Ég dreg andan léttar þegar hann síðan segir mér setjast á klósettið fyrir framan hann. Þegar ég er sest lýt upp í augun á honum og veit hvað hann vill. Hann opnar buxnaklaufina og tekur út stinnan liminn. Það fyrsta sem ég tek eftir er hversu þykkur hann er. Hann býður mér að sjúga hann og ég tek hann upp í mig. Máta hann við munninn á mér.
Hann er vel munnfylli og kóngurinn er stór. Ég sýg hann rólega og prófa mig áfram á honum. Það er erfitt að láta tunguna leika við kónginn líkt og ég er vön að gera því hann tekur upp mest allt plássið í munninum á mér. Ég tek hann út úr mér og virði hann aðeins fyrir mér, máta hann í hendi, rúnka honum smá og tek hann svo aftur upp í mig. Ég finn takt sem hentar vel, þrýsti vörunum utanum hann og strokka hann með munninum á mér. Ég einbeiti mér sérstaklega að kónginum og nýt þess að finna það þegar hann rennur inn og út á milli vara minna. Hann sýnir engin viðbrögð en harður limurinn og salt bragðið af honum segir sitt. Hálfpartinn er ég að bíða eftir því að finna hendi hans í hárinu á mér og að hann stýri mér á limnum, en ekkert slíkt gerist. Smátt og smátt verð ég djarfari, tek hann lengra upp í mig og læt hann renna eins aftarlega og ég ræð við með góðu móti.
Allt í einu er rifið í hurðahúninn og ég verð meðvituð um það hvar við erum og hvað við erum að gera. Það kemur örlítið hik á mig en hann sýnir engin viðbrögð svo ég held áfram við iðju mína.
Ég kemst samt ekki hjá því að fylgjast með fótatakinu sem fjarlægist dyrnar og fer inn á næsta klósett við hliðina. Ég velti því fyrir mér hvort þetta sé hreingerningakona sem muni svo bíða eftir því að akkúrat þetta klósett losni, svo hún geti þrifið það. Eftir smá stund heyri ég fótatakið fjarlægjast og róast niður aftur.
Eftir góða stund með lim hans á milli vara mér stoppar hann mig. Hann segir mér að standa upp og rétta sér brjóstahaldarann og nærbuxurnar mínar. Ég rétti honum hvort tveggja án umhugsunar. Hann horfir á mig glettinn og segir mér svo að klæða mig. Ég átta mig þá á því að ég muni ekki fá að vera í nærbuxum eða brjóstahaldara innanundir fötunum. Nærbuxurnar er mér nokk sama um en brjóstahaldarann ekki. Þar sem ég er með stór brjóst þarfnast ég stuðningsins af brjóstahaldaranum til að finna til öryggis. Það er mjög greinilegt sé ég ekki í brjóstahaldara og mér finnst það rosalega óþæginlegt að vera brjóstahaldaralaus á almanna færi.
Ég átta mig jafnframt á því að hann veit þetta, ég sagði honum það í spjallinu á netinu. Ég bölva honum í hljóði en er á sama tíma himinlifandi. Hann tekur eftir því sem ég segi og nýtir sér það og innst inni er það þetta sem ég vil, þrátt fyrir súran svipinn sem ég set upp.
Þegar ég er klædd réttir hann mér hvort tveggja nærbuxurnar og brjóstahaldarann og segir mér að setja það í töskuna. Ég var hálft í hvoru að vonast eftir því að hann tæki það í gíslingu en er samt mjög fegin að fá þetta aftur í mína vörslu. Þegar hvort tveggja er komið ofaní agnar litlu töskuna mína, sem virðist vera að springa undan innihaldinu opnar hann dyrnar og við förum fram.
Sem betur fer var enginn á ferli og ég er mjög meðvituð um stór brjóstin sem eru frjáls undan oki haldarans. Ég fylgi honum upp tröppurnar og út á bílastæði, meðvituð um fólkið sem við mætum og að bíllinn minn er á bílastæðinu hinum meginn við húsið. “Er gaman?” spyr hann. Tilfinningarnar togast á í mér. Jú, það er gaman! Rosalega gaman, en ég vildi samt gjarnan vera í brjóstahaldaranum mínum svo fólk hætti að horfa á mig.
“Pínu..” segi ég en pínu nær enganveginn utanum um það. Ég held að hann viti það líka.
“Viltu meira?” spyr hann þá.
“Já...” segi ég sannleikanum samkvæmt.
“Hittu mig við kirkjugarðinn í Hafnarfirði.” segir hann þá.
Maginn í mér tekur kipp. Ég átti heima þar rétt hjá, vinir mínir eru í þessu hverfi og keyra þar framhjá örugglega á hverjum degi. Ég nýt mín botn með þessum manni en finnst engin ástæða til þess að fá spurningaflóð frá vinum mínum hafi ég sést með honum. Hvað þá ef þeim skildi detta í hug að heilsa upp á mig. Fyrir mér er þetta hættusvæði. Ég viðra þessa skoðun mína og hann brosir.
“Við ætlum ekkert að stoppa þar”.
Ég anda léttar og samþykki að hitta hann þar. Hann gengur í burtu og skilur mig eftir. Ég sný mér við og óska þess heitt og innilega að ég þurfi ekki að ganga í gegnum bygginguna til að komast að bílnum. Sem betur fer eru er ekki margir á ferli en ég get ekki að því gert að mér finnst allir horfa á mig. Það er ekki fyrr en ég er komin í öryggið í bílnum að ég anda léttar.
Á leiðinni inn í Hafnarfjörð næ ég að slaka aðeins á. Veðrið er gott, í útvarpinu er Reykjavík síðdegis að hefja daginn. Venjulegur dagur hjá venjulegu fólki. Hann er komin á undan mér, það kemur mér ekki á óvart, enda flýtti ég mér ekki á leiðinni og reyndi aðeins á ná mér niður.
Ég er samt rosalega spennt. Ég veit ekki hvað hann ætlar sér og tilhugsunin æsir mig. Ég er búin að sjá fyrir endalausa möguleika á því hvað hann gæti gert eða hvað hann myndi gera.
Ég legg bílnum og hann segir mér að koma inn í sinn bíl. Þegar ég er komin í han bíl keyrir hann af stað. Við segjum ekki margt en andrúmsloftið er afslappað og þæginlegt. Hann hefur virkilega góða nærveru og ég næ að slaka aðeins á í nærveru hans. Hann keyrir sem leið liggur að hesthúsahverfinu, mér verður hugsað til þeirra sem ég þekki og eru með hross þarna. En í september er lítið um að fólk er með hross á húsi, svo það er harla ólíklegt að ég rekist á nokkurn. Ég legg augun aftur og nýt þess að finna sólina dansa á augnlokunum.
Hann tekur hægri beygju út af malbikinu. Án þess að þurfa að opna augun veit ég að við stefnum að Hvaleyrarvatni. Fallegt skógræktarsvæði og vinsælt útivistarsvæði Hafnfirðinga. Hann leggur á bílastæðinu við vatnið og fer út. Ég fer út líka og hann leggur af stað eftir göngustígnum. Ég tölti á eftir bölva hégómanum í mér að vera í háhæluðum skóm einmitt í dag. Skóbúnaðurinn hentar enganveginn til göngu á malarstíg. Ég veit samt fyrir víst að ég hefði aldrei mætt á fyrsta fund okkar í flatbotna skóm, enda gerði ég ekki ráð fyrir mikilli útivist.
Hann gengur á undan mér smá spöl og fer útaf stígnum. Ég stoppa þar á stígnum og horfi upp til hans í hlíðinni. Hann segir mér að koma. Ég sendi samúðarkveðju niður í fæturnar á mér og sérstaklega til skónna sem eru því síður gerðir til utanstígsbrölts en malarstígsarks. Hann gengur á undan mér aðeins upp í hlíðina og virðist finna staðinn sem hann leitar að. Ég geng að honum og hann segir mér að totta sig. Mér verður litið í kringum mig og átta mig á því að við erum frekar nálægt bæði göngustígnum og akveginum. Þaðan sem ég stend get ég séð stígin hlykkjast meðfram vatninu.
Hann horfir á mig og bíður eftir að ég fari niður á hann. Hann gefur mér merki með augunum og ég veit að ef ég vil leika verð ég að gera eins og hann segir mér. Ég sest á hækjur mér og hann losar um buxurnar þannig að ég hef gott aðgengi að limnum. Ég tek hann upp í mig og sýg hann ákveðið.
Ég gleymi mér í smástund við þessa iðju þangað til skórnir fara að meiða mig og fæturnir kvarta. Ég finn að ég verð blóðlaus í löppunum ef ég held þessu áfram mikið lengur. Ég lýt upp til hans og spyr hvort ég megi standa upp. Hann jánkar því og segir að ég geti þá farið úr fötunum í leiðinni. Ég rýs á fætur og fæ aftur tilfinningu í fæturnar.
“Jæja, úr fötunum” segir hann.
Ég hika og reyni að malda í móinn. Mér er rosalega illa við að fara úr akkúrat hérna, stígurinn er rétt hjá og við sjáumst örugglega mjög vel frá honum. Sem betur fer er enginn á ferli en á góðviðrisdögum sem þessum er það bara tímaspursmál. Mér verður hugsað til þess að mamma bestu vinkonu minnar sagðist oft koma hingað að labba með hundinn.
Hann stendur fast á sínu. Ég Á að fara úr fötunum. Á endanum gef ég eftir og klæði mig úr, en passa að hafa fötin við hendina. Ég spyr hvort ég eigi að fara úr skónum líka og hann jánkar því. Það kemur mér þæginlega á óvart að það er ekki óþæginlegt að vera berfætt í sinunni. Ég bjóst við að jörðin væri hörð og óþæginleg undir berum iljunum en hún er það ekki, heldur mjúk og eftirgefnaleg. Það er líka frekar hlýtt úti svo mér verður ekki kalt. Ég er aftur á móti óþæginlega meðvituð um nekt mína og hversu nálægt stígnum við erum.
Hann segir mér að halda áfram við að totta sig. Ég fer niður á hnéin og tek hann upp í mig. Hann hreyfir mjaðmirnar örlítið með hreyfingum mínum, ég læri fljótt inn á taktinn og tek vel á móti honum.
Ég heyri bíl nálgast og það slær mig út af laginu. Hann kemur nær og nær og mér finnst hann svo gott sem keyra upp að okkur. Ég hætti að totta hann og bið um að fá að fara í fötin aftur. Hann neitar því. Ég er alveg viss um að í bílnum sé göngufólk sem muni ganga fram á okkur. Ég bið hann aftur og ímynda mér að bíllinn stoppar skammt frá, allavega heyri ég ekki í honum lengur. Til að róa mig leggur hann til að við færum okkur lengra upp í skóginn. Ég tek því fegins hendi, en þegar við erum komin í hvarf frá göngustígnum blasir bílvegurinn við.
Mér finnst ég vera komin úr öskunni í eldinn. Ég stoppa við tré sem skýlir nekt minni. Hann vill fara aðeins lengra, en ég þori því ómögulega. Hann gengur að mér og bíður mér liminn að sjúga. Ég fer aftur niður á hnéin og tek til við að sjúga hann. Fljótlega heyri ég í öðrum bíl nálgast, ég hika og gleymi því að ég á að vera að sinna honum. Þessi bíll virðist koma enn nær en fyrri bíllinn. “Áfram” segir hann og ég tek til við að sjúga hann áfram en athyglin er ekki lengur á honum, heldur umhverfinu og bílnum sem fjarlægist óðum.
Ég átta mig á því að klukkan er rúmlega fjögur og hinn almenni starfsmaður hefur núna lokið vinnu sinni fyrir daginn og mun eflaust álíta það mjög góða hugmynd að fara í göngutúr í kringum vatnið. Ég finn hvernig spennan byggist upp í mér og ég vil ekkert meira en fara í fötin og komast í skjól inn í bíl. Ég lýt upp og bið aftur um fötin mín, hann horfir niður á mig þar sem ég krýp nakin fyrir framan hann og neitar mér, enn einu sinni.
Ég finn kvíðann taka völdin og veit ekki alveg hvernig ég á að bregðast við. “Þú mátt fara í fötin þegar ég er búin að fá það” segir hann þá.
Á vissan hátt verð ég fegin, ég sé fyrir endann og hann er fólginn í því að ég geri mitt. Ég tek liminn upp í mig af meiri ákefð en áður, með það markmið í huga að hann fái það sem fyrst. Hann tekur þessu vel og ég finn svo að hendur hann taka um höfuð mitt og stýra mér á limnum. Hann þrýstir sér á móti og í augnarblik gleymi ég stað og stund. Ekkert kemst að í huga mér en limurinn sem gengur inn og út úr munninum á mér. Hann sleppir mér og ég held taktinum áfram, tek hann djúpt upp í mig þannig að ég finn hann aftur í koki á mér. Ég held niðri í mér andanum á meðan ég strokka liminn ákveðið með munninum á mér, af og til losa ég takið til að ná andanum aftur, en aðeins til að halda áfram sömu iðju. Ég finn að hann er orðinn vel æstur, en veit ekki hversu langt hann á eftir. Hann tekur liminn í hendi sér og strokkar hann smá áður en hann býður mér hann enn einu sinni.
Ég heyri enn einn bílinn nálgast, en hunsa hann eftir bestu getu. Það er ekki fyrr en ég heyri að hann leggur á bílastæðinu og masandi fólk stígur út úr honum að ég leyfi honum að trufla mig og óttinn grípur mig. Ég er við það að fá taugaáfall þegar ég finn saltann vökvann streyma frá limnum.
Ég veit ekki hvað varð til þess að hann fékk það akkúrat þarna, hvort það var bara kominn tími á það, hvort það var spenningurinn yfir fólkinu sem var svo skammt frá okkur eða hvort hann hafi verið að halda í sér og gefið eftir þegar hann sá að við gætum eflaust ekki haldið áfram mikið lengur, en mikið er ég fegin.
Ég spyr hvort ég megi fara í fötin mín núna og loksins fæ ég jákvætt svar. Ég gríp fatahrúguna og finn bolinn í hvelli. Ég er ennþá á hnjánum í sinunni og reyni að láta fara eins lítið fyrir mér og get. Ég klæði mig hratt í bolinn og bisa við að fara í peysuna. Auðvitað tekst mér að flækja hana einhvernveginn og mér finnst líða heil eilífð áður en ég er komin almennilega í hana. Adrenalínið streymir um æðar mér og ég er orðin skjálfhent. Ég leiði hugann ekki að því að ég er ennþá brjóstahaldara og nærbuxnalaus.
Hann gengur frá mér nokkur skref og mér finnst ég vera algjörlega berskjölduð. Ég heyri í fólkinu nálgast og langar mest að kalla á hann og biðja hann að skýla mér, en veit að með því kalla ég líka á athygli fólksins. Ég þarf að standa upp til að koma mér í buxurnar og auðvitað gengur það ekki smurt fyrir sig. Mér fannst ég vera eilífð að komast í peysuna en er enn lengur að komast í buxurnar. Loksins þegar buxurnar eru komnar á sinn stað slaka ég örlítið á. Ég er ennþá dauðstressuð og er með hjartað í buxunum. Ég sest á jörðina og smeigi mér í sokkana og skóna og dreg andan nokkrum sinnum áður en ég rís á fætur. Hann stendur spölkorn frá og þegar hann sér að ég er fullklædd röltir hann niður á göngustíginn.
Ég er óstöðug á fótunum og skelf ennþá á beinunum. Þegar ég nálgast göngustígin gengur masandi fólkið framhjá. Það sér mig sem betur fer ekki. Þá sé ég annað par af göngufólki í fjarska á stígnum, það gengur í áttina frá okkur og hefur mjög sennilega gengið framhjá okkur nokkrum mínútum áður. Ég get ekki verið viss en þeirri hugsun lýst niður að ég hef sennilega verið nakin á hnánum með liminn hans upp í mér þegar þetta fólk fór framhjá og hefði eflaust getað séð okkur að verki hafi það litið í áttina að okkur.
Þegar ég kem niður á stíginn er ég aftur rosalega meðvituð um brjóstahaldaraleysi mitt og einnig að ég er í háhæluðum skóm. Það þarf engann snilling til að átta sig á því að við vorum þarna í öðrum erindagjörðum en að fara í hressandi göngutúr í fallegu umhverfi.

Við setjumst inn í bíl og hann keyrir sem leið liggur til baka að kirkjugarðinum. Hann leggur við hliðina á bílnum mínum og í smástund sitjum við bara saman í þæginlegri þögn. Ég veit ekki hvað hann er að hugsa eða hvert framhaldið verður. Ég tel í mig kjarkinn og spyr. Glettinn segir hann að hann gæti alveg teymt mig í gegnum Kringluna svona brjóstahaldarlausa. Tilhugsunin hræðir mig og ég fæ smá sting í magann en sem betur fer segir hann að hann ætli að láta þetta duga í bili.
Mig langar í meira, mig langar alltaf í meira, en á sama tíma er ég hálf fegin. Í bili sagði hann líka, það þýðir að það verði þá meira seinna og ég get látið mig hlakka til.
Hann stígur út úr bílnum og ég geri slíkt hið sama. Hann faðmar mig innilega og við kveðjumst. Hann sest inn í sinn bíl, keyrir út af bílastæðinu og vinkar mér þegar hann fer framhjá. Ég legg af stað heim og fer yfir hittinginn í hugandum. Það eru ekki nema tveir tímar frá því ég beið taugaóstyrk í bakaríinu eftir honum. Ég er ennþá brjóstahaldara og nærbuxnalaus og allt í einu verður mér það ljóst að við snertumst lítið sem ekkert, fyrir utan munnurinn á mér og tippið á honum. Ég finn ennþá salt bragðið í munninum á mér og brosi við minningunni sem er ennþá ljóslifandi í huga mér.

Ferðafantasía

Snertingin er lítil og tilviljunarkennd. Fóturinn rekst í minn örskamma stund undir borðinu. Stuttu seinna finn ég hann aftur rekast utan í mig. Ég læt sem ég tek ekki eftir þessu, enda engin ástæða til þess. Ég dreg mína fætur nær mér svo hann hafi meira pláss. Enn rekst fótur hans utan í minn og í þetta skiptið renna á mig tvær grímur. Var þetta í alvörunni tilviljun? Ég ákveð samt að bregðast ekki við því en færi mig samt ekki undan. Fljótlega finn ég aftur fyrir fæti hans, hann leggst upp við minn og er þar kyrr. Þetta er klárlega innrás inn í mitt persónulega rými en ég læt það vera. Í staðinn fer ég að virða fyrir mér eiganda fótarins. Hann er hávaxinn og herðarbreiður. Myndarlegur. Svolítið eldri en ég. Kollvikin eru farin að hækka en ég sé ekki eitt einasta grátt hár. Hann er upptekinn í samræðum við hitt fólkið í ferðinni og lýtur ekki einusinni á mig. Í miðri sögu fer hann að strjúka fætinum sínum upp við minn. Þetta er þá engin tilviljun! Við þessa niðurstöðu mína finn ég hvernig ég æsist upp. Það fer fiðringur um mig og mér hitnar allri. Ég strík fætinum mínum á móti hans. Við það ræskir hann sig og lagar sig til í sætinu. Ég verð fyrir smá vonbrigðum. Hann var þá kannski ekki að gefa mér undir fótinn í bókstaflegri merkingu. Fyrr en varir er fótur hans þó aftur búinn að finna minn og hann finnur sér leið upp kálfann minn. Mér finnst sem húðin sé rafmögnuð og andrúmsloftið fullt af kynferðislegri spennu. Hann er aftur á móti hinn rólegasti og rabbar við samferðamenn okkar.

Kvöldmaturinn er lagðir á borðið og fólkið tekur hraustlega til matar síns. Allan tímann snertast fætur okkar undir borðinu, laumulega þannig að enginn tekur eftir því. Hann dásamar matinn og kokkinn og lýtur svo beint í augun á mér og spyr hvort mér finnist þessi matur ekki góður. Augu hans er dökk brún og hann brosir til mín. Mér finnst eins og hann horfi inn í huga minn og hljóti að sjá hvernig mér líður. Ég kafroðna og næ einhvernveginn að stynja því upp að maturinn sé ljómandi góður. Hann tekur tómann diskinn og fer frá borðinu. Þegar hann gengur framhjá borðinu á leiðinni út strýkur hann laust yfir bakið á mér. Ég finn sæluhroll hríslast um mig og finn strauma sem allir liggja beint á einn stað. Ég klára matinn minn og fer að hjálpa til við að ganga frá í eldhúsinu.

Stemmingin í skálanum er létt og allir hjálpast að. Fyrr en varir er allur farangurinn kominn inn og búið er að ganga frá öllu eftir matinn. Kveikt er á kertum og gashitarinn er settur í gang til að stemma við rökkrinu og kuldanum sem fylgir því að vera að ferðast seint í ágúst. Bjórar eru opnaðir og spil dregin fram. Fljótlega fer fólkið þó að finna svefnpokana sína og undirbúa sig fyrir háttinn. Skálinn er þannig uppsettur að pallur er alla langhliðina og dýnum er raða þétt á pallinn. Skálinn tekur 15 manns og eru 15 dýnur hlið við hlið á pallinum. Hver ca 90 cm breið, svo nálægðin við aðra er óhjákvæmleg. Fletin fyllast og skvaldrið breytist í rólegar lágværar samræður til að valda öðrum ekki ónæði.

Eftir að hafa tapað nokkrum sinnum í spilum við samferðafólkið fer ég að huga að því að fara að sofa. Langur dagur er fyrir höndum og flestir gengnir til náða. Hann liggur í einu fletinu og er að lesa bók við ljóstýru af kerti. Ég fer að svipast um eftir töskunni minni og svefnpokanum og reyni að forðast það að horfa á hann. Það er ekki fyrr en hann segir nafnið mitt að ég lýt til hans og sé að svefnpokinn minn og taskan eru á dýnunni við hliðina á honum. Hann brosir til mín og ég kafroðna og brosi vandræðaleg til baka. Ég gref upp snyrtibudduna mína án þess að lýta á hann og fer fram á baðherbergi.

Ég tek minn tíma inni á baðinu. Reyni að róa taugarnar og hægja á örum hjartslættinum. Það er varla nokkur tilviljun að dótið mitt hafi endað við hliðina á honum. Fyrir utan herbergisdyrnar heyri ég að lágværar samræðurnar deyja hratt út og hrotur heyrast í staðinn. Þegar ég árétta að allir hljóti að vera sofnaðir kem ég út af baðherberginu. Mér til undrunar er hann ennþá að lesa. Ég skríð upp á dýnuna við hliðina á honum og fer að hátta mig. Bölva því í hljóði að ég hafi ekki gert það inni á baði. Ég reyni eftir bestu getu að láta ekkert sjást, en lendi í vandræðum þegar ég þarf að fara úr bolnum sem ég er í og í náttkjólin. Ég hafði smeigt mér úr brjóstahaldaranum undir bolnum og sé núna eftir því. Ég bregð á það ráð að drífa bara í þessu, enda flestir ef ekki allir sofnaðir, utan hann. Ég dreg andan djúpt, reyni að hylja brjóstin með svefnpokanum og fer úr bolnum í hvelli. Næ í náttkjólinn sem er allur í vöðlaður saman. Ég reyni eftir bestu getu að greiða úr flækjunni án þess að missa svefnpokann. Á endanum kemst ég í náttkjólinn. Gasofninn er ennþá í gangi og orðið vel heitt í skálanum. Ég er á báðum áttum hvort ég eigi að fara ofaní svefnpokann eða sofa með hann ofaná mér. Á endanum ákveð ég að taka bara sénsinn og sofa undir svefnpokanum, en ekki inni í honum.

Ég legst útaf og finn hjartað hamast í brjóstinu. Hrotukór syngur í næsta nágrenni við mig og ég kemst ekki hjá því að flissa smá. “Hvað er svona fyndið?!” hvíslar hann þá. Ég sný mér að honum og hvísla “hrotukórinn”. Hann brosir og lokar bókinni. Hann þarf að setjast upp til að slökkva á kertinu. Hann er ber að ofan og ég dáist að stæltum líkamanum hans þegar hann teygir sig og blæs á kertið. Hann leggst undir svefnpokann sinn og snýr að mér. “Leyst þér á það sem þú sást?” hvíslar hann. Ég kem ekki upp orði og kafroðna. Þakka guði fyrir rökkrið svo að hann sjái það ekki. Á sama tíma fer straumur um mig. “Mér lýst ákaflega vel á þig” hvíslar hann að mér og færir sig örlítið nær. “Er það?” hvísla ég á móti og færi mig örlítið nær honum. Spennan á milli okkar er að gera út af við mig. Ég þrái ekkert meira en að finna hann snerta mig. “Ójá” segir hann.

Hann tekur í hönd mína og ber hana upp að vörum sér. Hann kyssir hana létt en nautnafullt. Það er eins og straumur fari um mig út frá snertingu hans. Hann heldur hönd minni áfram og gælir við hana með fingrunum. Hann stríkur yfir handabakið og kyssir fingur mína einn af öðrum. Þessar litlu gælur æsa mig meira en orð fá lýst. Ég fikra mig nær honum þannig að bilið á milli okkar er nánast ekkert. Hann horfir á mig í myrkrinu og teygir sig að mér og kyssir mig létt á varirnar. Ég styn lágt en hann sussar á mig og minnir mig á að við erum umkringd sofandi fólki. Tilhuxunin um það æsir mig enn meira og ég iða í skynninu.

Ég lauma hendinni undir svefnpokann hjá honum og skoða bera bringuna með fingurgómunum. Hann er hlýr viðkomu og stinnur. Ég greiði í gegnum bringuhárin og fikra mig eftir útlínum vöðvanna. Ég hlusta eftir andardrætti hans og heyri að hann er jafn æstur og ég. Varlega lyfti mínum svefnpoka yfir hans og skríð inn í hlýjuna til hans. Hann tekur þétt utanum mig og kyssir mig laust á ennið, niður nefið og á munninn. Ég svara kossum hans af áfergju og finn löngun hans í þeim. Önnur hönd hans er undir höfðinu á mér, hin finnur sér leið undir náttkjólinn og stríkur upp magann á mér og yfir brjóstin. Hann gælir við harðar geirvörturnar og ég þarf að bíta í vörina á mér til að stynja ekki þegar hann klípur mig ákveðið í aðra þeirra. Ég sé að hann brosir við það. “Þú ert svo girnileg” hvíslar hann í eyra mér og tekur eyrnasnepilinn upp í sig. Hönd hans sleppir brjóstinu mínu og firkar sig neðar, inn undir buxnastrenginn ofaní nærbuxurnar. Ég gríp andann á lofti þegar ég finn fingur hans skilja að skapabarmana og koma inn í blauta hlýjuna í klofinu á mér. Hann rennir þeim upp og niður eftir píkunni minni, í stóra hringi í kringum snípinn. Ég á erfitt með að halda aftur af mér og bíl laust í öxlina á honum til að kæfa niður stunu þegar hann þrýstir einum fingri inn í mig. Hann puttar mig með hægum hreyfingum og fylgist með hvernig ég bregst við.

Hann þrýstir öðrum fingri inn í mig og mér tekst að kæfa stununa á vörunum á mér. Hann puttar mig hægt og unaðslega. Ég leita uppi buxnastrenginn hans og fikra mig innundir hann. Ég finn liminn sem er grjótharður og tek þétt utanum hann. Ég gæli við kónginn og strokka liminn í hægum hreyfingum, í takt við fingur hans sem leika um píkuna mína. Hann er fljótur að finna að taktur minn byggðist á hans eigin og fer að putta mig hraðar. Ég gef í og andardráttur hans verður örari fyrir vikið. Hann hægir ferðina aftir og ég geri slíkt hið sama. Hann tekur höndina upp úr nærbuxunum mínum og dregur mig nær sér. Hann fer að eiga við nærbuxurnar mínar og við hjálpumst að við að koma mér úr þeim. Hann kyssir mig á hálsinn og nartar í eyrað á mér. “Það má ekki heyrast múkk í þér” hvíslar hann í eyrað á mér áður en hann veltir sér ofaná mig. Hann passar sig að vera undir svefnpokanum til að láta lítið bera á því sem við erum að gera. Ég finn fyrir hörðum limnum hans upp við mig og þrái hann inn í mig. Hann strýkur kónginum upp og niður eftir píkunni minni sem aðeins ýtir undir að löngun mína. Ég reyni að grípa hann þegar hann fer yfir leggangaopið en hann færir sig undan. Áður en ég veit samt af því er hann kominn á kaf inn í mig. Hann að ríður mér hægt og rólega. Hægt gengur harður limur hans inn og út úr mér. Unaðurinn fyllir mig alla og mig langar að grátbiðja hann um að ríða mér hraðar og fastar. Hann sussar í eyrað á mér og minnir mig á að við erum ekki ein. Ég læði annarri höndinni á milli okkar og finn þrútinn snípinn. Ég fer að strjúka sníðinn í takt við hreyfingar hans. Sælurhrollur fer um mig og ég veit að ég verð mjög fljót að fá það. Ég strýk og fitla við snípinn á meðan hann ríður mér hægt og taktfast. Ég þrái að hann riði mér fastar og hraðar, en sofandi fólkið í kringum okkur kemur í veg fyrir það. Allt í einu lýst þeirri hugsun niður að það gæti einhver verið að hlusta, eða fylgjast með okkur. Hroturnar í fólkinu í kring gefur það til kynna að flestir eru sofandi. En einhver gæti verið að horfa. Tilhuxunin ein æsir mig svo mikið að ég nánast fæ það á stundinni. Þegar fullnægingin skekur mig být ég hann í öxlina til að halda niðri fullnægingaröskrinu. Píkan mín herpist saman utanum lim hans og krampakendir samdrættirnir virðast örva hann enn meira. Ósjálfrátt herðir hann róðurinn og fer að ríða mér hraðar. Allt í einu reysir hann sig við, tekur liminn út úr mér og rúnkar sér yfir mig. Ég sé að hann er við það fá það og ég horfi heilluð á hann. Hönd hans leikur um liminn og hröð hreyfingin veldur því að hann titrar og skelfur. Ég lyfti náttkjólnum upp yfir brjóstin á mér og kreysti þau smá, gæli síðan við geirvörturnar og sé hann horfa sem hugfanginn á þau. Örlítil stuna líður frá vörum hans og ég finn hlýjann vökva lenda á brjóstum mínum og maga. Hann beygir sig niður og kyssir mig ákveðið og fer svo ofan af mér. Ég laga náttfötin og leggst út af.

Hann dregur mig til sín og tekur utanum um mig. Fljótlega er andardráttur hans orðinn stöðugur og einstaka hrota líður af vörum hans. Ég brosi með sjálfri mér þegar ég hlusta á hrotukórinn í skálanum og finn sjálf hvernig svefinn tekur völdin.

Gestabók
Nafn **
Netfang
Hvernig fannstu mig?	Med leitarvel Gegnum vin Rakst óvart á bloggið Þú sagðir mér af því
Umsögn
Private Message: NoYes

Þriðja hjólið

Þú kemur að húsinu eins og venjulega. Fyrirmælin voru skýr. Þú tekur lykilinn undan mottunni og opnar. Allt er eins og þér var sagt að það yrði. Þú gengur frá lyklinum og læsir útidyrahurðinni hljóðlega. Innan úr íbúðinni greiniru óljóst raddir. Forstofan er lítil og í rökkrinu berháttaru þig. Nakinn krýpuru á gólfinnu eins og þér var sagt. Taugaóstyrkur teygiru þig í símann og sendir örstutt skilaboð: “kominn”. Þú býður í nokkrar mínútur. Þú heyrir greinilega í fólkinu inni í íbúðinni. Skvaldur og hlátur berst í gegnum forstofuhurðina. Efinn fer að kræla um þig. Kannski barst skilaboðið ekki, kannski heyrði hún ekki í símanum. Hart gólfið fer að segja til sín. Þú ert við það að fara að teygja þig aftur í símann eða banka á dyrnar þegar þú heyrir umgang. Greinilegt fótartak sem nálgast forstofudyrnar. En fer framhjá. Þú finnur hvernig blóðið rýkur af stað um æðarnar. Taugaóstyrkur en samt ótrúlega spenntur og fullur eftirvæntingar. Stutt seinna heyrirðu aftur fótatak. Það kemur nær og nær og staðnæmist hinum megin við dyrnar. Hjartað tekur kipp. Þú lagar þig til og horfir á gólfið fyrir framan þig. Dyrnar opnast og birtan flæðir inn. “Þarna ertu þá!” Þú heyrir brosið og kímnina í röddinni. Það er eitt af því sem þú elskar við hana. Húmorinn er aldrei langt undan. Hún beygir sig niður og strýkur þér um hárið, niður á háls og niður eftir bakinu. Hönd hennar er hlý og straumur fer um þig allan. Hún setur hálsól á þig og taum og togar létt í. “Komdu” segir hún ákveðin. Þú réttir úr þér og gerir þig líklegan til að rísa upp en finnur hvernig nakinn fótur ýtir þér ákveðið niður aftur. “Nei... Ekkert svona. Skrýddu!!” Aumur eftir veruna í forstofunni skríðuru af stað. Hnéin eru sár og hendurnar stífar. En með smá skrefum kemstu inn í stofuna. Augun eru límd við gólfið. Það var skýrt í fyrirmælunum að þú mættir ekki horfa. Þú kemst samt ekki hjá því að sjá bera fætur hennar og veltir því fyrir þér hvernig hún sé klædd. Hægt teymir hún þig inn í svefnherbergi.

“Sjáðu hvað ég fann” Segir hún sigri hrósandi. Þú áttar þig skyndilega á því að þið eruð ekki ein. Auðvitað!! Þú heyrðir raddir þegar þú beiðst frammi. Sjokkið skekur þig og þú finnur blóðið þjóta fram í andlitið. Þú nýtur þess að þjóna henni, en gerðir þér ekki grein fyrir því að fleiri ættu ef til vill eftir að sjá þig svona. Nakinn, með hálsól og taum, skríðandi á fjórum fótum.

“Hvað eigum við að gera við hann?” Spyr hún glettin. “Við finnum eitthvað út úr því!” segir karmaður. Þú roðnar jafnvel enn meira og finnur skömmina hellast yfir þig. Þú starir á gólfið og vonast til þess að það gleypi þig, en ekkert gerðist. Hlátur fyllir herbergið og áður en þú veist af er bundið fyrir augun á þér og kefli sett í munninn á þér. Þú ert togaður á fætur og hendur bundnar fyrir aftan bak. Fótunum á þér ýtt í sundur og þar sem þú stendur þarna gleyður þá finnuru hvernig butplug er þrýst inn í rassinn á þér. Butpluginn er stærri en þú ert vanur og þú ferð að efast um að þú ráðir við hann, togstreitan á milli efans við að geta tekið hann allan og slökunarinnar sem til þarf til að koma honum inn gerir þér þetta erfitt. En á endanum smýgur hann hægt inn í þig. Þú ert ekki búinn að jafna þig á butplugginum þegar tekið er til við að plasta klofið á þér. Filmu er vafið utanum rassinn þannig að butplugginn þrýstist ennþá dýpra inn í þig. Filman fer þétt yfir liminn og punginn þannig að limurinn er alveg gagnslaus. Síðan eru ólar festar utanum mittið og í gegnum klofið sem eitthvað þungt hangir í.

“Taktu af honum blindfoldið, ég vil að hann geti horft á” segir karlmannsröddin. Blindfoldið er tekið af þér og fyrir framan þig stendur hún, nakin í allri sinni dýrð. Ávalar línur, stór brjóstin og alveg nakin píka. Þér verður litið í augun hennar sem þér finnst horfa inn í sál þína. Þú finnur þrána heltaka þig og líkama þinn verkjar af girnd. Þú finnur að blóðið þýtur út í liminn, en þar sem hann er plastaður fastur veldur hann aðeins óþægindum. Þér verður litið niður á þig og sér að þú ert með stærðarinnar strapon á þér, kolbikasvartann. Hinn maðurinn situr uppi í rúmi og horfir á ykkur.

“ Tottaðu hann!” Segir hann. Hún fellur niður á hnéin fyrir framan þig. Horfir djúpt í augu þín og sleikir stinnan dildóinn græðgislega eins og hann væri þinn eigin limur. Þú starir lamaður á móti. Hversu oft hefur þú ekki látið þig dreyma um nákvæmlega þetta? Hversu oft hefur þú ekki fróað þér yfir þessari tilhugsun? Oftar en þú kemur tölu á. Og núna er hún á hnjánum fyrir framan þig að totta þig af ákafa. En þú finnur ekki neitt. Limurinn þrýstist út í plastið og ef eitthvað er þá veldur þetta þér enn meiri óþægindum.

Hún stynur nautnalega þegar hún tekur liminn upp í sig og ofaní kok. Útundan þér sérðu að maðurinn á rúminu er farinn að fitla við sig. Hún tottar þig ákaft þangað til hann segir henni að stoppa.

“Komdu hingað, og farðu á fjórar” segir hann skipandi. Samstundis stendur hún á fætur og fer upp í rúmið til hans og tekur sér stöðu. Hann kemur sér fyrir fyrir aftan hana og stingur hörðum limnum inn í hana. Hún stynur lítur á þig, beint í augun á þér. Brosir örlítið áður en hann fer að ríða henni. Hann tekur hana fast og hratt og stundurnar frá henni glymja um húsið. Af og til lítur hún til þín, nautnin skýn úr augunum á henni.

“Hvað ertu?!” Segir maðurinn allt í einu og rífur í hárið á henni. “Ég er litla druslan þín!” Stynur hún upp, “Litla hóran þín, brunddúkkan þín sem þú mátt nota á allan þann hátt sem þú vilt!” Stunurnar í henni verða jafnvel enn hærri eftir þetta. Hann fer að hamast á henni enn meira. “Ójá...” stynur hann þegar fullnægingin kemur. Hann fer af henni og leggst á hliðina.

Hún kúrir sig upp að honum og í nokkrar mínútur er eins og þau hafi gleymt þér. En síðan fer hann á fætur. Hann losar hendurnar á þér og munnkeflið. “Sleiktu hana hreina og fullnægðu henni svo almennilega!” Segir hann. Þú kinkar kolli.

Hún liggur í rúminu nakin. Þú gegnur að rúminu og tekur utan um öklann á henni. Hún er heit og þvöl. Þú sest á rúmið og strýkur upp kálfann, kyssir lærið á henni og kyssir þér leið upp að píkunni. Hún lyktar unaðslega. Hennar eigin sæti ilmur í bland við ferska lyktina af kynlífi. Þér finnst þú vera að komast á helgan stað, að musteri hennar. Varlega kyssiru og sleikir nárann, bragðið af honum er allsráðandi. Hálf feiminn færiru þig nær, æstur og graður. Þig langar að ráðast á píkuna og sleikja hana upp til agna, en vilt samt ekki flýta þér við það og vilt að hún njóti þess í botn. Þú læðir tungubroddinum varlega á milli barmanna. Hún tekur andköf. Varlega skoðaru píku hennar með tungunni og munni þínum. Þú hreinsar upp allar leyfarnar af honum. Leitar fyrir þér og kortleggur hana áður en þú leggur til athlögu. Þú tekur þér smá pásu og virðir píku hennar fyrir þér. Hún er falleg, þykkir barmarnir hylja hana venjulega, en þarna er hún opin fyrir þér. Snípurinn er nettur og innri barmarnir mynda fallegan boga í átt að hliðinu að himnaríki. Þú stingur fyrst einum fingri, og svo tveimur inn í hana. Hún stynur lágt “Ójá..”. Þetta eykur þér þrótt og þú ferð að leika um alla hennar viðkvæmu bletti með tungunni. Þú finnur hvernig hún æsistu upp og nýtur þess að vera sleikt. Þú elskar að finna viðbrögð hennar, svo skýr og auðlesanleg. Fljótlega er hún komin á barm fullnægingarinnar og þú heldur henni þar í smá stund áður en þú leyfir henni að fá það. Allir vöðvar hennar slakkna og sæluvíma heltekur hana. Þú stenst ekki freistinguna og lætur tungubroddinn rétt snerta snýpinn. Hún kippist til. “Hættu! Þetta er of mikið” segir hún og ýtir þér í burtu. Hún rýs á fætur og fer fram.

Þú þorir ekki að hreyfa þig. Þú heyrir að skrúfað er frá krana og þau tala saman frammi. Fljótlega koma þau inn aftur. “Leggstu á bakið” Segir hún. Þú legst á bakið og jafn harðan er hún komin klofvega ofaná þig. Hún tekur harðann straponinn og stingur honum inn í sig. Hún ríður honum eins og um eiginlegan lim væri að ræða. Þú horfir á það hvernig hún nýtur þess að ríða þér. Hún er algjört augnakonfekt. Geirvörturnar standa út í loftið, nautnasvipurinn á andliti hennar. Þig bókstaflega verkjar í liminn af löngun til að vera inni í henni. Þú stendst ekki mátið og strýkur laust yfir rassinn á henni. Hún horfir á þig og brosir. Þú verður djarfari og gælir laust við aðra geirvörtu hennar. Hún stynur lágt og tekur hönd þína og þrýstir henni að brjóstinu. Þú verður ákafari í öllum hreyfingum og tekur þétt utanum brjóstin hennar. Allt í einu tekuru eftir því að hann er að horfa á ykkur. Hann gegnur að rúmínu með flösku af sleipiefni í hendinni. Hann lætur nokkra dropa drjúpa á rassinn á henni. Hún stynur þegar hann fer að nudda rassinn á henni. Hann kemur upp í rúmið og tekur sér stöðu fyrir aftan hana. Hún stoppar og hann virðist vera að koma limnum í rassinn á henni. Þú finnur ekki neitt og á sama tíma og þetta er alveg ótrúlega æsandi er það miður að þú getir ekki tekið fullan þátt í fjörinu. Hann fer að ríða henni mjög hægt. Hún kveinkar sér lítillega og þegar hann er búinn að finna taktinn fer hún alveg hamförum. Hún stynur og æpir “Ójá! Shitt þetta er gott! Meira... já!” Lostinn gagntekur hana, brjóstin sveiflast til og frá og af andlitinu lýsir unaður og nautn. Hún beygir sig niður og fer að fitla við snýpinn á sér. Andardrátturinn þyngist og á örskömmum tíma skekur fullnægingin líkama hennar. Hann heldur áfram að ríða henni og eykur hraðann. Þú skynjar það að hann fari að fá það fljótlega, og það stendur ekki á sér. Með hárri stunu þrýstir hann sér djúpt inn í hana og hættir svo að ríða henni og dregur liminn út. Hann legst við hliðina á þér á rúminu. Hún teygir sig yfir og kyssir hann ástríðufullt áður en hún fer af þér og fer fram. Stuttu seinna kemur hún aftur. “Stattu upp” segir hún við þig. Þú hlýðir því og hún losar straponinn af þér. Hún tekur síðan öryggisskæri og klippir plastið af þér og varlega tekur hún butpluginn út. Þú stynur af létti þegar þú ert laus við butpluginn. Hún nær í tauminn og setur hann í ólina. “Niður á fjórar.” Segir hún ákveðið og síðan teymir hún þig fram í forstofu. Þar krýpur hún við hliðina á þér og kyssir þig á kynnina. “Takk fyrir komuna” Segir hún. Úr augum hennar lýsir þessi ljómi sem kemur alltaf eftir vel heppnaðan leik. “Aktu varlega heim” segir hún áður en hún lokar forstofudyrunum á eftir sér. Þú finnur fötin þín í myrkrinu og klæðir þig í. Opnar útidyrnar og raunveruleikinn tekur á móti þér. Þú lokar dyrunum á eftir þér, læsir og setur lykilinn á sinn stað. Þangað til næst.